Je bent als begeleidend volwassene verantwoordelijk voor die sliert fietsende pubers achter je – en je hoopt dat het hele zooitje veilig voorbij degenen komt die vanuit hun stralende lulligheid een stopverbod aan hun laars c.q. hoge hak lappen.

Echt irritant c.q. kwaadmakend wordt het als dezelfde overtreedster twee minuten later de Kruislaan doorrijdt – op een moment dat de geslotenverklaring nog volop geldt (’s middags tot 15:45 uur, foto gemaakt om 15:25 uur). Het ‘Oh, ik dacht dat dat niet meer gold’ is natuurlijk te triest voor woorden.

Als ouder moet je toch stevig kwaad worden als je ziet hoe een lamlendige ‘hoekparkeerder’ jouw kind in een hele gevaarlijke situatie dwingt. De knul was zo wijs om ‘om het hoekje te kijken‘ – het skateboardende vriendje had gewoon geluk dat hij niet even eerder ‘het hoekje was omgegaan’ …

Een recidivist – is al diverse malen aangesproken op dit bizarre hoekparkeergedrag annex niet tegen de stoeprand aan zetten, omdat kindjelief misschien wel in een hondenkakje zal stappen. Waarom bestuurder zijn gedrag (duurt zeker 10 minuten) niet aanpast … – wij weten het niet. Wat wij wel weten is dat dit voor passerende fietsers en van school naar huis lopende kinderen en ouders een hele gevaarlijke situatie is. Dat hoeven we toch niet uit te leggen, wel?

… werd duur betaald en …

… het ongemak voor de rollatorist was ook stevig.

…nut en noodzaak is van de regel dat men niet parkeert op minder dan vijf meter van een hoek. Ook niet op de hoek Raadhuisstraat/Eemnesserweg.
De oplossing? Oog en andere sterke mannen en positief ingestelde scholieren (bedankt, guys!) tilden de kont van de Volvo een half meterje opzij en toen kon de truck doorrijden. Even later kwam er heel relaxed een schoolpleinmoedertje aanslenteren en die vond het allemaal nogal vermakelijk. Op de mededeling dat ze op een ietwat hinderlijke wijze een verkeersregel had overtreden reageerde ze zoals natuurlijke wolproducenten op elkaar reageren. Dat een 112-uitruk hierdoor ernstig in de problemen had kunnen komen (‘als elke seconde telt’), hebben we maar onbesproken gelaten.

Nee, niet die kat. Die geniet van de warme stenen. Wel die bestelwagen, waarvan de bestuurder kennelijk heeft gedacht dat waar hij nu staat een openbare parkeerplaats is. Hetgeen dus niet zo is, ook niet op zondag.