Oog geeft BOA vette afkeuring

Hallo bestuurder, mogen we even?
Zegt u het eens?
U staat hier fout geparkeerd. Kijk maar naar de lijnen.
Eh … tja, u heeft gelijk. Daarom ga ik nu ook weg.
Ja, maar dat kan zo niet, hè? Goed voorbeeld doet volgen …
Eh … tja. Maar die markering is niet erg duidelijk, hoor.
Zal wel. Dat ligt aan de wethouder, Maar u staat in een blauwe zone, waar geen blauwe markering is. Dus.
En in de bocht parkeren mag sowieso niet. Beetje erg onveilig zo, meneer de BOA …!
Ja, nee, u heeft gelijk.

Straathoek, stoep, fietsbaan, blauwe zone, artikel 5 – …

… en u hoefde alleen maar even een ditje en een datje te halen.
Reageer ’s met hoe u precies dacht …

De raad heeft gisteren besloten …

… iets te gaan doen aan het neerkwakken van auto’s nabij scholen.

Ook zoiets dat niet werkt

Foto gemaakt om 13:35 uur – paaltjes hadden al 20 minuten weg moeten zijn.
Los daarvan: links van het linkerpaaltje past met gemak een tank, en aan de kant
van d’Ouwe Tak staat maar één paaltje – het andere is al maaaaaaaaaanden zoek.

Zo’n onderzoek is hier ook nodig

Immers, de regel is: als een bestuurder meer dan vijftig meter vanaf zijn/haar auto zonder stok kan lopen, heeft hij/zij geen recht op een Invalidenparkeerkaart. En dat BOA’s niet naar de achterkant van de kaart zouden mogen vragen … – nou, dat moet dan maar wel mogen. Want ook alhier is het misbruik van Invalidenparkeerkaarten praktijk van alle dag. Ook het feit dat de meeste keuringsartsen kaarten vanzelfsprekend verlengen is iets dat onderzoek behoeft.

Parkeer-duidelijkheid

Natasja van Rémy: ‘We hebben een nieuw bord achter …’

Met als toelichting: ‘We gunnen ieder het mooiste, hoor. Maar dit is wel ons eigen parkeerterrein, daar betalen we ook voor. Als we dan ’s ochtends hier geen plek hebben voor onze eigen auto’s, of ’s middags niet wegkunnen naar de groothandel omdat alles door bridgedames of college-ondernemers is dichtgezet … daar zijn we nu wel klaar mee. Vooral met degenen die voor de blauwe zone waren en dan hier hun auto de hele dag neerzetten. En …

… dat hek gaat bij tijd en wijle écht dicht, hoor. Moeten ze maar wachten totdat wij naar huis gaan. En in deze tijd van het jaar kan dat zomaar pas om tien uur ’s avonds zijn. Plus dat het ook nog zo is dat wij verantwoordelijk zijn voor wat er op dit terrein gebeurt. Dus als iemand uit z’n schoenen wordt gereden – wellicht staan ze dan ook bij ons op de stoep. Vandaar dus.’