Gedicht

De dood ziet zwijgend hoe zij
een kaart keert en kijkt
naar het beeld dat gelijkt
het lachje in haar hart – van mij.

Lijn tien bellend hoort ze niet
als een traan trekt aan de kraaienpoot
en het tafelkleed vlamt in ’t avondrood.
Er kruipt wat leeggehuild verdriet.

Daar het raam, een arm die wenkt
dat ze nu maar mee moet komen,
stoppen met wat het leed verlengt.
Een vlaag breekt door de bomen
als zij zichzelf de vrijheid schenkt
verlost van God en valse dromen.

Dorpshuis Blaercom vierde vanmiddag zijn 40e verjaardag met een muziekje, een drankje, een balletje en wat kwaak.

Ik ben Rob Bruintjes van DAB

Oog: U bent raadslid Bruintjes.
Ja.
Oog: En DAB is?
Nieuwe politieke partij in Blaricum: Democratisch Alternatief Blaricum.
Oog: Aha. Met als grote kenmerk?
Transparantie, digitale democratie, voor 1 euro ben je lid.
Oog: U staat hier om …
… uit te leggen wie we zijn, hoe we het willen gaan doen.
Oog: Het?
In de raad komen met flink wat zetels – en dan de inwoners echt gaan vertegenwoordigen.
Oog: Gebeurt dat nu niet, dan?
Alleen al op grond van de geheimhouding in het BVV-kunstgrasdossier zeggen wij:
nee, van echte volksvertegenwoordiging is in Blaricum nu nauwelijks sprake.
In ieder geval veel en veel te weinig.

Oog: Succes. Tot hoe laat staat u hier?
Tot 13:00 uur.