Waren er ook echte?

Ja.



Waren er ook echte?

Ja.




Traditiegetrouw vond ook dit jaar op de vrijdagavond van de tweedaagse menwedstrijden op ’t Harde de hinderniswedstrijd voor paardenmensen plaats. Vandaag dus weer de paarden met aanspanningen en menners op de bok en bakkenisten in de bak. Komt allen.

17:15 uur

… met de barbecue aansteken.

Hier.


God lachte en dacht
niks geen gerib
nog voor de nacht
stuur ik een godin naar
hem daar benee
maar door een astrale slip
was ’t slechts wat engelenhaar
dat wolkerig aardwaarts glee.

Organiseren het tuinfestival Happy Spirit Days, dat op 16, 17 en 18 juni plaatsvindt in Blaricum-Dorp. Zie Oogje hiernaast.
Over het festival zeggen beide dorpsgenoten (Carla Begeer links, Erna Branderhorst rechts): ‘Het is heel divers, zowel voor man als vrouw én het is beslist laagdrempelig.
Zeker ook degenen die helemaal geen ervaring hebben met spiritualiteit – of daar sceptisch tegenover staan –
zullen wel een workshop of voordracht van hun gading vinden.’


‘Ja, prima, echt uitstekend! – Nu ja, behalve dan dat we nu wéér …

… dat typerend stukje Blaricums uitzicht moeten ondergaan …’


Die mag zes roodjes gaan kosten – en de gemeente weet (wist) eigenlijk niet hoe die evaluatie aan te pakken. Daar was een stevige VVD-motie voor nodig (zie onder) om er wat handjes en voetjes aan te geven. Maar voldragen is het verhaaltje natuurlijk niet … Want:
– er wordt geen onderzoek gedaan naar de ervaringen van de winkeliers met de blauwe zone – feit is dat op een recente BOV-bijeenkomst meerdere winkeliers lieten weten ‘het sinds de komst van de blauwe zone toch wel wat stiller te vinden’ …
– er wordt geen onderzoek gedaan naar de verkeersbewegingen in het centrum van Blaricum-Dorp – feit is dat het velen is opgevallen dat het aantal verkeersbewegingen met auto’s is toegenomen … hetgeen ten nadele is van overige verkeersdeelnemers, ten nadele is van de verkeersveiligheid en ‘dorpsrust’, ten nadele is van het milieu/luchtkwaliteit/duurzaamheid en haaks staat op een der ambities in de Strategische Visie 2030.
Voorts is het zo dat de geplande evaluatie de status gaat krijgen van 1-meting, aansluitende op de nul-meting van juni 2016. En u en wij weten allemaal nog wel dat de gemeente (wethouder Boersen) die nul-meting eerst niet op tafel wilde leggen en vervolgens wel, maar alleen met de wetenschappelijke belachelijkheid dat een nul-meting pas zinvol is en betekenis heeft als er een 1-meting aan wordt gekoppeld … Dat was/is extra dwaas omdat die nul-meting aangaf dat er (toen er nog geen blauwe zone was) overal en altijd een of meer vrije parkeerplaatsen waren, ergo dat er in het centrum van Blaricum-Dorp geen parkeerprobleem bestond. Die conclusie wilde Boersen c.s. niet trekken, immers de blauwe verf moest en zou komen – als blijk van bestuurlijke eh … slagvaardigheid. LOL.
Wordt vervolgd.

De laatste hond van Roberto
bedreven jager op fazanten
is vanochtend uitgetreden –
door de bus die ruim vertraagd
te snel het dorp was ingereden.
De chauffeur is doodgeslagen
zijn bus brandend het ravijn
voorbij de uitgeputte kolenmijn
ingeduwd. De hond weggedragen.
De klok zuchtte sombere uren,
dof – als bloed dat traag nog drupt,
of een oude mond die vaag
iets zegt op wat is gevraagd.
Roberto stond daar in zijn treurig lot
op het plein – alleen, want iedereen
verschool zich voor zijn geweer
waarvan de loop niet doelloos zwaaide
maar in zijn handen het verweer
voor het gebeurde schreef, afgesloten
met een enkel schot.
De klok zwijgt. Terug van het graf
wordt het lijk van de rijder zonder eer
afgevoerd, net zoals de doders en
de duwers – op weg naar hun straf.
Het plein is aangeveegd, met stoom
en bleek verdween het bloed.
De klok slaat zes, die avond is er nog
een keer fazant, de dorpelingendroom
van geluk en wijn en geen verlangen.
Geen hond die blaft.
Geen blad dat naar de nacht toe valt.
