Weggegoocheld

Torenlaan 23A: getekend door Klaas van den Berg, gebouwd in 1935. Vooral bekend als woonhuis van de creatieve familie Ten Harmsen van der Beek. De woning wordt beschouwd als atelierwoning en staat sinds 2006 op de Gemeentelijke Monumentenlijst.

Eerste foto (Wikipedia) laat zien hoe de woning er vanaf de Torenlaan uitzag – tot 2017.
Tweede foto is gepubliceerd in juli 2018 (Google Street View): de normale haag is vervangen door iets hogers op de erfgrens.
Derde foto is vorige week gemaakt: met een enorme lauriermuur is het pand bijna helemaal weggegoocheld …

Vraag is op grond van welke karakteristieken het pand aan genoemde Monumentenlijst is toegevoegd en of die kenmerken na de nog gaande verbouwing nog wel aanwezig c.q. in stand gebleven zijn. Vraag is ook of aanwezigheid op genoemde Lijst niet een zekere mate van aanschouwelijkheid van de aanliggende straat vereist.

Hoi mam!

Jongen … een hele boom! Dat hoeft toch niet …

Vond mams ’t cadeautje leuk?

Naardertrekvaart.

Auto rijdt motor omver

Middenweg/Schoolstraat, 13:14 uur: een auto op de Middenweg richting Dorpsstraat verleende geen voorrang aan een motor, rijdende op de Schoolstraat richting Torenlaan. Motor en bestuurder kwamen ten val, met beenletsel tot gevolg. De motorrijder is in de ambulance onderzocht.

Burgemeester opent Blaricum Beach …

… zonder microfoon, toch verstaanbaar – daarna hapjes, drankjes, babbelbabbel en de eerste zandkastelen.
Honden zijn verboden, plonsen (met/zonder Henk van den Bergh) mag wel. Voldoende parkeerplaatsen, maar gezien de diepte van de voetstappen in het zand wordt ‘komen fietsen’ aanbevolen.

Bijlesje bermen

Normale Blaricummer berm: beetje ruw, zeer natuurlijk, plukje van dit, polletje van dat, zanderig, beetje kuilen, de seizoenen en het weer volgend, her en der restanten van blad, naalden, boomvruchten.

Erg foute Blariumse berm: gekaapte Brasschaat-berm, nieuw geld-berm, ‘onze tuin is te klein’-berm, ‘de heuvenier had nog wat tijd, aarde, staken en lint over’-berm, illegaal gebruik van de openbare ruimte, uitholling van het locale karakter.
Sprekend voorbeeld ook van het denken dat het beschaven c.q. civiliseren van de natuur (ook wel geformuleerd als ‘de overwinning op de natuur’) door de mens een blijk zou zijn van vooruitgang en ontwikkeling c.q. verheffing van die mens … – terwijl het juist de gedachte oproept ‘wanneer komen de grafzerken?’