Normale Blaricummer berm: beetje ruw, zeer natuurlijk, plukje van dit, polletje van dat, zanderig, beetje kuilen, de seizoenen en het weer volgend, her en der restanten van blad, naalden, boomvruchten.

Erg foute Blariumse berm: gekaapte Brasschaat-berm, nieuw geld-berm, ‘onze tuin is te klein’-berm, ‘de heuvenier had nog wat tijd, aarde, staken en lint over’-berm, illegaal gebruik van de openbare ruimte, uitholling van het locale karakter.
Sprekend voorbeeld ook van het denken dat het beschaven c.q. civiliseren van de natuur (ook wel geformuleerd als ‘de overwinning op de natuur’) door de mens een blijk zou zijn van vooruitgang en ontwikkeling c.q. verheffing van die mens … – terwijl het juist de gedachte oproept ‘wanneer komen de grafzerken?’

… dat er geen rij is
dat er nog ijs is
maar niet in de sloot
en dat de kandelaars
van de kastanjes gewoon
geen duivenstront lekken
– doe mij dan maar een bakkie
mallega met hazelnoot.