(Dit is een fotoblog, maar nu even niet.)

Hoe gaat het met de Dorpskerk?

Die vraag is de afgelopen zomer niet zo vaak gesteld. Enerzijds omdat het in het late voorjaar duidelijk was geworden dat de dominee was ‘losgemaakt’ van de kerk en anderzijds omdat de mens de achterliggende periode overspoeld is door wereldlijkse zaken zoals de zomervakantie(s), het WK-voetbal, de crash van de MH17, Syrië, Oekraïne, ISIS, de komst van Gordons tent Blushing en last but not least de ‘Feestweek’ en de daarover naijlende dan wel oplaaiende discussie.

Maar nu her en der dat profane stof wat is neergedwarreld, de bladeren gelijksoortige bewegingen gaan maken en spieren en geest weer wat zwaarder aan gaan voelen, wordt die vraag ook wat vaker gehoord: Hoe gaat het met de Dorpskerk?

De dominee is dus ‘losgemaakt’ (er was geen delict noch schuldvraag, maar duidelijk (…) was wel dat hij aan een aantal van de kerkleden (een ellendig kleine fractie) geen stichting meer kon brengen en dus (…) het veld diende te ruimen). Tot 1 augustus jl. moest hij alhier zijn mond houden, mocht wel buiten de gemeente preken (hetgeen hij onder andere heeft gedaan in Naarden en elders in het land) en per 1 november a.s. moeten hij en zijn echtgenote de pastorie aan de Torenlaan hebben verlaten. Inmiddels hebben zij in Laren een woning gevonden en lijken daar vol goede moed (‘in good spirits’) en met kennelijke mentale veerkracht een nieuw thuis van te maken.

Het kerkbezoek is door de gehele kwestie sterk teruggelopen. Waar de kerk aan het Oranjeweitje (voorheen de Dorpskerk) doorgaans op zondag met zeker 100 kerkgangers redelijk tot goed gevuld was en ook met bijbelgroepen en andere activiteiten zinvolle verbindingen maakte tussen geloof en wereld, komt het aantal bezoekende zielen heden ten dage niet of nauwelijks boven de 30 uit. Het kan niet anders dan dat dit ook wordt (of is) vertaald in een sterke afname van de inkomsten van de kerk.

Al ruim voordat de PKN zijn archaïsche zo niet feodale en in ieder geval ondemocratische en beschadigende besluit tot losmaking nam, heeft de voorzitter van de Kerkenraad laten weten dat ‘als de dominee eenmaal zou zijn opgestapt, ook hij zou aftreden en plaats zou maken voor een nieuwe voorzitter’. Dit voornemen is een of meerdere keren genotuleerd en meerdere keren in gesprekken geuit.

Voelt u hem al aankomen?

Enkele maanden geleden heeft de huidige Kerkenraad (die dus bepaald niet representatief is voor de kerkgemeenschap van de kerk aan het Oranjeweitje) besloten aan drie personen uit het kerkelijke midden een informatieopdracht te verstrekken. Het schijnt dat met name de vraag moest worden beantwoord hoe er een nieuwe Kerkenraad tot stand zou kunnen worden gebracht en wie daarvan lid zouden (kunnen willen moeten) zijn. Al dan niet als gevolg van redelijk nadenken bestond het informateurstrio (een vrouw en twee heren) uit (simpel gezegd) een rekkelijke, een precieze en een neutrale.

Eind juli is er advies uitgebracht. Dat hield in, mede gezien de constatering dat zolang de huidige voorzitter van de Kerkenraad in functie blijft, het niet mogelijk is om uit de gelederen van de kerkleden een nieuwe Kerkenraad te realiseren. Daarom is geadviseerd om de huidige Kerkenraad inclusief de voorzitter te laten aftreden en een interim-voorzitter (met name genoemd) de opdracht te geven volgens de geldende regels een nieuwe Kerkenraad tot stand te laten brengen.

Dit alleszins redelijke en bruikbare advies is echter door de Kerkenraad afgewezen als ‘voldoet niet aan de verwachting’. De informateurs kregen een bedankbriefje, maar ze hebben niet de gelegenheid gekregen om hun advies te komen toelichten. Naar verluidt heeft de voorzitter van de Kerkenraad daarbij de toon gezet door op het advies te reageren met ondermeer ‘ik laat mij niet wegsturen’.

Nu schijnt de Kerkenraad bezig te zijn ‘iets te bedenken’.

Deze nieuwe ontwikkeling – die diverse kerkleden al tot de reactie heeft gebracht ‘van hem zijn we dus nog niet af’ – heeft ertoe geleid dat rekkelijke leden van de kerkgemeenschap bezig zijn hun gelijkdenkende medeleden te mobiliseren. Men wil voorkomen dat de huidige Kerkenraad ‘tussen neus en lippen door’ maar mogelijk wel op formeel juiste manier een nieuwe Kerkenraad formeert. Er schijnen initiatieven in de maak te zijn om de kerkleden (wederom, expliciet) de vraag voor te leggen: ‘Wilt u een traditionele, naar binnen gekeerde kerk, of wilt u een open, wereldlijkse kerk?’ Ofwel: wil men een kerk zoals de huidige Kerkenraad die voorstaat en waarin de kerk de afgelopen twee jaar is veranderd, of wil men een kerk zoals de weggestuurde dominee de afgelopen jaren tot stand had gebracht? Wil men met andere woorden een kerk die het naargeestig kille bunkerdomein is van de preciezen, of wil men een kerk die het warme thuis is van en verrijkende voedingsbodem voor de rekkelijken?

De uitkomst zal niemand verbazen – de signatuur van de nieuwe Kerkenraad dan evenmin. Dus is er hoop.

Wordt vervolgd.

///

Dit is nu weer een fotoblog.