Heer. Beetje gezette vijftiger, niet onbemiddeld en type ‘één keer per jaar wat boodschapjes doen, omdat vrouwtje met zijn Amex-card en de vriendinnen is shoppen in Londen’. Tikkeltje onzeker dus, ondanks z’n tijdloze jagersjas en daaronder zo’n foute donkerrode Nijenrode-knorrenbroek en een paar overjarige gaatjesschoenen met uitgebeten bier- en plasvlekjes. Met de boodschappentas nog opgevouwen loopt hij naar de ingang en blijft dan staan. Even kijkt hij vragend naar de blauwe paaltjes. Dan zoekt en vindt hij in zijn rechterjaszak de parkeerschijf van vrouwtje en houdt die tussen de twee paaltjes. De deuren schuiven open. Een zweem van tevredenheid schiet over zijn gezicht en hij gaat naar binnen.