Geen glas? Misschien is dit wat?

Per slokje wellicht flink goedkoper en kan direct in je eigen glas …!

Bedankt, zusters!

Sisters’ sluit vanmiddag definitief de deur.

Op was op

Voor de Wijnproeverij zijn uiteindelijk 800 glazen verkocht -> circa 50 belangstellenden (wachtend vanaf 7 uur) moesten worden teleurgesteld. Suggestie van de Stichting: met meer deelnemende winkels/bedrijven kan de vergunning worden verruimd, c.q. kunnen er meer glazen worden verkocht.

Glaswachters

De eersten stonden er om half zes, de laatsten op de hoek Schoolstraat/Middenweg. Bakkerij Tetteroo trakteerde de wachtenden rond half acht op een flinke lading verse croissants.

Morgen in de glazenrij?

Morgen zaterdagochtend vanaf 09:00 uur kunt u bij de Blaercom maximaal acht glazen kopen voor de Wijnproeverij (aka Wijnloop) van vrijdag 7 november a.s. – georganiseerd door de Stichting Blaricum Promotie. Op het Oog-idee om voor inwoners van Blaricum een voorverkoop te houden, wil het bestuur graag reageren. De foto is uit de OogVogel gemaakt, 2023.

Claire

Anne-Claire Winkelhagen (1979) studeerde Communicatie & Marketing en kreeg een baan in de evenementenwereld. Toen die na een paar jaar stopte, stelde ze zichzelf de vraag: ‘Wat zou ik nu het liefste gaan doen?’ Het antwoord was ‘Woningen inrichten’. Met slechts een laptop ging ze aan de slag, veroverde zich autodidactisch een plaats in de ontwerpwereld en is 20 jaar later met haar high-end full concept bureau Clairz Interior Design (Torenlaan 12d) zeer succesvol.

Is de route van 2005 naar nu de weg geworden die je toen voor ogen had?
‘Nou, nee. Ik had toen niets voor ogen. Gewoon doen, durven. Geen overwegingen, geen bedrijfsplan. Ik ben nooit van de lange teksten geweest, maar ik denk des te meer in kleuren en vormen. Misschien wel jeugdige onbezonnenheid, maar ook iets dat van binnenuit kwam én door vroeger wakker is gemaakt. Blaricum was totaal niet in beeld. Wel had ik een gezonde bewijsdrang, hield de concurrenten scherp in de gaten en wilde natuurlijk pitches winnen – wat regelmatig lukte.
Nu is er wel meer reflectie – en ambitie. Over die laatste: mijn kernambitie is mensen gelukkig maken in hún huis. En met hún huis bedoel ik dus niet een woning die door Clairz mooi is ingericht, maar waar de toekomstige bewoners hun hart neer willen leggen. Waar liefde en warmte is. Thuis zijn in een woning die ze niet meer willen ruilen. En de reflectie? 2025 is het jaar van de verandering, ook hier. Ik heb het gevoel dat ik het traject van de totaalprojecten (meestal meerdere tegelijkertijd) wat ga loslaten en mij meer ga richten op product design. Ambachtelijk en verrijkt door de kennis en ervaring die ik de afgelopen twee decennia heb verkregen. Eigen stoelen ontwerpen, vazen, banken – you name it. Met een schetsboek mijzelf een weekendje terugtrekken – heerlijk.’

Waar ben je echt goed in en wat zou je nog bij willen leren?
‘Aandacht voor de opdrachtgever, authentiek zijn en kwaliteit leveren. Ik beschouw mijn opdrachten als een dans die ik uitvoer met mijn klanten. We moeten bij elkaar horen, ontwerpen en inrichten is een samenspel van stijl en smaak, over en weer. Het is dan ook een heel persoonlijk vak dat ik heb – het elkaar leren kennen en begrijpen en aanvoelen gaat heel ver. Ook daarin is dat kunnen denken en doordenken in kleuren en vormen een voordeel.
Wat ik beter zou kunnen of überhaupt zou willen leren is naaien – gewoon dingen maken op een naaimachine! -, beter fotograferen en vooral in het organiseren van mijn bureau wat gestructureerder zijn. Wat voor mij geen chaos is, kan dat voor anderen wel zijn.’

Wat maakt je kwaad, wat is een geluksmomentje?
‘Onrecht, vooral negatieve dingen die mensen ongevraagd overkomen vind ik vreselijk. Er zijn dan ook periodes dat ik het nieuws met opzet niet volg – die constante stroom van rotberichten is me soms te veel. Geluk is bijvoorbeeld tegen zonsondergang met dochter en hond (en vent als die niet in de keuken staat) wandelen over de hei. Met mijn liefsten in de natuur zijn, frisse lucht, mooi licht – dat is groot geluk.’

///

In de agenda

Prettig om te ontdorpen

De Groene Afslag, bij voormalig Tergooi onder de A1 door en dan rechtdoor het terrein op (van de voormalige Kolonel Palm-kazerne). De hei is vlakbij, een mooi complex waar de komende jaren heel veel gaat gebeuren. Nu al prettig om ‘even eruit te zijn’.

Willem

Willem de Beukelaer (1964) leeft het leven op twee fronten: de filmindustrie en de horeca. Op beide is hij zonder meer succesvol. Zijn naam is aan meer dan 300 films verbonden en zijn horecagroep bestaat nu uit vijf bedrijven. Waaronder Café d’Ouwe Tak. Daarover zegt hij: ‘Niet bepaald een katje dat je zonder handschoenen aan kunt pakken.’ Maar ook: ‘We zitten nu met het team op de goede weg – omhoog.’

Ja, er was bij de Tak een mindere periode. Vertel.
‘Een zaak overnemen waar iedereen blij is dat je komt – dat was het bij de Tak bepaald niet. We hadden te maken met de sfeer en werkwijze van de in mijn ogen zeer te respecteren Marise en Henny van de Koot. Het is niet meegevallen om die twee te vervangen en ruimte te krijgen voor onze opvattingen. Daarnaast – en daarvoor trek ik persoonlijk het boetekleed aan – hebben we geen gelukkig aannamebeleid gehad wat betreft zowel de keuken als achter en voor de bar. Waardoor we gasten hebben teleurgesteld. Het was niet goed, of niet goed genoeg. En ten derde is het gewoon never niet mogelijk om een horecabedrijf in 2025 de jas te laten dragen van vijftien jaar geleden. Ik ga niet klagen, maar in drie jaar een gemiddelde prijsstijging van 33%, plús een stevig andere kostenstructuur dan voorheen – dat heeft gewoon zijn invloed.’

Er zijn verbeterstappen genomen – welke?
‘We hebben een nieuwe keukenbrigade – afkomstig uit de eigen horecagroep, dus ervaren en prima kwaliteit. We hebben met Jacqueline van begin af aan een fantastische kracht, eentje die echt het gezicht van d’Ouwe Tak is. Zonder haar hadden we hier de slag waarschijnlijk verloren. Met om haar heen nieuwe medewerkers die begrijpen dat het hier vooral om hartelijkheid en gezelligheid gaat, zitten we nu weer op de weg omhoog. Ik hoop dat we door deze verbeteringen van de gasten een tweede kans krijgen, dat er waar nodig vergevingsgezindheid is en dat we binnenkort helemaal weer ‘top spot’ zijn.’

Wat zijn dan de verdere ambities?
‘Waarschijnlijk in januari gaat de keuken op de schop – erin komt een veel betere installatie, met een efficiënte indeling. Daarnaast gaat de koffie-uitgifte de keuken uit en het restaurant in. Dat zal bijdragen aan de gezelligheid en de sfeer. En voor volgend jaar staat tevens een stevige aanpak van het terras op de rol. Dat gaat ook flink verbeterd worden.’

Ten slotte: de geruchten over een andere naam, de verkoop, andere eigenaar?
‘Jongen, soms worden de verhalen verzonnen waar je bij staat. Ik zou wel suf zijn om de naam d’Ouwe Tak eraf te gooien. Nee dus, die blijft. Net zoals alles op de buitengevel. Wij blijven ook, er wordt niets verkocht, er is niets failliet. Ja, we hebben hier wel het nodige moeten leren. Het ging voor een deel anders dan we hadden verwacht. Dan leren hebben we gedaan, we zijn er van overtuigd dat we de zaak nu goed in de klauwen hebben. Hopelijk krijgen we het voordeel van de twijfel – iedereen gaat hier tevreden weg. Schrijf dat maar op: dat is onze hoofdambitie.’

///

Mosselen – op drie manieren:

Ook vandaag is het mosselfeest bij Vishandel Blaricum. U kunt drie versies kopen: a) om thuis zelf te bereiden; b) op Thaise manier voorbereid en thuis alleen maar opwarmen en c) op Catalaanse manier voorbereid en thuis alleen maar opwarmen. Groeten aan Jan.

Werkelijk?

Ja, te koop bij Kunst bij Karel.

Sinds een week …

… staat deze kinderwagen bij Bakkerij Tetteroo. Mist iemand niet iets?

Nieuwe voorraad

‘Komt helemaal goed’

Thamar ‘van de kaas’ (dinsdag en woensdag bij de Muziektent) heeft een stevige operatie achter de rug: nieuwe heup, vanwege die k•tziekte in de oude. Hij vertelt: ‘Nog een paar weken rust, dan revalidatie. Positief is dat ik helemaal schoon ben. Ja, dat houden we zo. Komt helemaal goed!’