Auteur: Oog op Blaricum

Nieuwe website kunstgras-bezorgden

Vanaf 19:00 uur is de website Komvandatgrasaf.nl in de lucht. De site wil een multi-platform zijn voor degenen die (al dan niet op basis van al dan niet betrouwbaar onderzoek) het spelen op kunstgras (rubbergranulaat) onverstandig, onwenselijk dan wel onveilig vinden. En/of vragen hebben over wat nu, hoe verder, hoe stoppen met voetbal, enz.

In NRC van heden staan op pagina 4 en 5 artikelen over de kunstgraskwestie. RIVM blijft beweren dat haar onderzoek en conclusie (‘niks aan de hand, veilig’) volledig betrouwbaar zijn. Daar tegenover staat het VU-onderzoek (met de zebravissen die in ‘rubbergranulaat-water’ dood gingen) en de alom gehoorde opvatting dat deze kwestie in ieder geval over de verkiezingen heen moet worden getrokken en dat er dan daarna wel gekeken kan worden wat het betekent om bijna 2000 kunstgrasvelden te renoveren. Dan gaat het om mogelijk 2000 keer 50.000 euro is honderd miljoen euro – tja, dan is het de moeite waard om de juiste positie te kiezen, ook als dat ten koste gaat van waarheid en gezondheid.

Morgen komt Oog met informatie over het eigen granulaat-onderzoek. Oog gaat aan de uitloog! Stay tuned!

///

Persbericht Kom van dat gras af
persberkunstgras

Afscheid

Buurpoes Teun kwam ook nog even afscheid nemen van …

… de onbekende.

R.I.P. Dick Bruna

Wiens lievelingsbeest niet …?

‘Is me dat effe schrikken…?!’

Fietspassante: ‘Is me dat effe schrikken …?!’
Wat mevrouw?
‘Nou, hier stond toch een bos of zo, met een paar huisies?’
Ja, mevrouw. Nieuwe tijd, hè?
‘Nou zeg, het is me wat. Wordt ut un hotel, of zo?’
Een woning, mevrouw.
‘Nou …, tis me wat.’

Beetje vreemd …

Vanochtend stond er bij het Oog-tuinhek een kartonnen doos met daarin een dode kat(er). Wie iets weet/heeft gezien, gaarne bericht.

Lang verwacht, toch gekomen

Zo’n zeven weken nadat haar voorganger was gerooid, is deze boom vanochtend – eindelijk, volgens aanwonenden – geplaatst op de Korte Molenweg.

Blijk van (w)aardigheid

Dorpsgenoot en makelaar Jacques Walch kreeg vanmiddag het NVM-makelaarsstafje, ter gelegenheid van zijn 25-jarige jubileum.

Ongeveer vier eeuwen geleden telde de “stapelplaats” Amsterdam circa 600 makelaars. De Amsterdamse makelaars hadden zich verenigd in een gilde. Dit makelaarsgilde hanteerde strenge normen en voor het beroepsgedrag en deelde forse boetes uit bij wangedrag. De leden moesten hun vakbekwaamheid kunnen aantonen door middel van een makelaarsstafje. Vanaf 1936 moest bij elke transactie dit stafje aan de twee partijen worden getoond. Het was een houten stafje met aan het ene uiteinde een zilveren dop met het Amsterdamse stadswapen. Aan het andere uiteinde zat een zilveren dop met het monogram MKRS (= MaKeLaaRS). Met de zilveren stempeldoppen bezegelde de erkende makelaar ieder contract.
Tegenwoordig is het makelaarsstafje nog een fraai teken van de waardigheid van het ambt. De Nederlandse Vereniging van Makelaars (NVM) biedt het stafje aan de beëdigde leden aan, als zij van onbesproken gedrag zijn en hun zilveren jubileum vieren.

‘… gewoon leven als dorp.’ – Huh?

* De BEL is weliswaar op 1 januari 2008 actief geworden, maar er is over gepraat vanaf 2005.

Dus …

… ook groot genoeg voor bus – of lightrail – tussen Almere en Hilversum. Met halte Blaricummermeent.

Iets groter …

Bron eerste en derde foto: Google Streetview.

Kunstgras toch niet veilig – ?

Vanavond in Zembla op NPO 2, 21.20 uur. Voorinfo hier.