Kaarten: HIER.
Ria van Everdingen werd deze week 90, heeft al jaren partiële dementie, maar is still going very strong.
Elke dag wandelen, oefeningen, lezen, bereid te leren, empatisch, ongekunsteld kunstmens. Zelfstandig en dankbaar voor de hulp die ze krijgt.
Jaco Kirchjunger (54) is presentatietrainer en personal trainer, werkzaam in de mediawereld en ook daarbuiten. ’n Beetje verslaafd aan ‘het werken met mensen’. Onlangs werd hij locatie-eigenaar van de vestiging van Dock Blue in Huizen (vlak naast de Krachtcentrale, Havenstraat 76Q).
Dock Blue – wat is dat?
‘Geen sportschool. Wel een factiliteit die kan worden gehuurd door personal trainers, die daar dan met hun klanten gebruik van maken. Tegen personal trainers zeggen wij: ‘Jij traint, wij doen de rest.’
En die rest is?
‘Wij zorgen voor het pand, de apparaten, voorzieningen zoals een natte cel, kleedkamers met lockers, koffiebar, AED, parkeerplaatsen. De pt krijgt een pasje, kan reserveren en kan de locatie vervolgens gebruiken alsof het zijn eigen unit is. Geen personeel, geen gedoe. Wij ontlasten de personal trainers door voor al die bijkomende rompslomp te zorgen, zodat hij/zij alle energie en aandacht kan geven aan zijn/haar klanten. Komt nog bij dat we personal trainers kunnen ondersteunen bij hun eigen marketing, hun zichtbaarheid een boost geven via social media, chat agency en onze eigen ervaring en know how.’
Zijn er veel personal trainers; waar zitten die nu?
‘Die markt is de afgelopen jaren geëxplodeerd. Het is een vrij beroep, vooralsnog geen diploma’s of certicaten vereist, dus het zijn er momenteel echt heel veel. Die deels bezig zijn op zolderkamers, parkeerterreinen en in leegstaande gebouwen. De vraag naar professionele ruimte met dito voorzieningen is mega. Dit is de vierde vestiging van Dock Blue, dat zullen er zeker meer gaan worden.’
Wat betaalt een personal trainer voor het gebruik?
‘Als het een enkel uur is, 19 euro. De meesten werken echter met abonnementen en dan kan het uitkomen op nog geen 10 euro per uur.
Wanneer gaat het van start?
‘Zoals het er nu naar uitziet 18 juni. Natuurlijk kan men alvast kijken op de Dock Blue-site en ook reserveringen maken: hier.’
///
Vertel.
‘Ik ga op 3 juni open. Geen groot feest, maar de eerste week een glaasje voor wie komt.’
Wat ga je verkopen?
‘Mode, maar ook cadeautjes voor jong en oud, man en vrouw. Laagdrempelig, met ’n eigen karakter en stijl.’
Openingstijden?
‘Dinsdag tot en met zaterdag van 10 tot 4; woensdagmiddag tot half een.’
Zin in?
‘Onwijs veel! Het wordt superleuk, ook met de andere winkels hier op ’t Blaricumse Paadje. Heel veel zin in.’
Dorpsstraat 6a, Blaricum.
… van Anne-Claire Bos en Guido Gerritsen, in de tuin van de familie Eggenkamp.
Ben 80 en ben 76.
Dorpsgenote Vivi Christin heeft haar moeder op bezoek: oma Adi van Bali. Die had bij zich een zelfgemaakte Kabaya (bloes, traditioneel kledingstuk) en een Songket (rok, traditioneel, brokaattechniek). De kleindochters zijn ‘in de leer’.
Zwaluwenweg 28: vanmiddag zijn voor dit adres twee Stolpersteine onthuld.
Baruch Lopes de Leão Laguna werd geboren in Amsterdam op 16 februari 1864 uit het huwelijk van Salom Lopes de Leão Laguna en naaister Sara Marcus Kroese. Vanaf zijn tiende zit hij in het Portugees Israëlitisch jongens Weeshuis Aby Jetomim ( vader der wezen) aan de Jodenbreestraat 89 in Amsterdam dat hem vanwege zijn tekentalent naar het Quellinus stuurt, een befaamde Amsterdamse kunstnijverheidsschool. Hij kan dan decoratieschilder worden. Zijn ambities liggen daar echter niet en na een paar jaar stapt hij over naar de Rijksacademie van Beeldende Kunsten. Hij wordt kunstschilder. Op 17 maart 1898 trouwt Baruch in Amsterdam met Rose Asscher (Londen 31-5-1872), voorechtelijke dochter van Sophie Moses uit Den Haag en commissionair in diamanten Martinus Asscher uit Amsterdam. Uit het huwelijk van Rose en Baruch wordt in 1899 hun zoon Lodewijk geboren. Rond die tijd verhuist het gezinnetje naar het Gooi. In 1902 wordt in Laren hun tweede zoon geboren Martinus.
Zij kopen in 1931 voor 8000 gulden van de weduwe Blok-Dijkstra de door de aannemer/timmerman Wieger Kokje gebouwde villa “ Denny Hole” op Zwaluwenweg 26 (nu 28) in Blaricum waar ze de Larense architect H.C. Elzinga een atelier laten bijbouwen. In 1937 verongelukt hun zoon Martijn (motorongeluk). In 1943 worden ze gedwongen hun huis te verkopen aan het NSB gezin Hoekstra. Ze duiken onder en moeten meerdere keren een nieuw onderkomen vinden. Baruchs laatste adres was Pension de Hoeve, Hein Keverweg 1 in Laren. Daar was het hem te druk en hij vertrok weer. Net op tijd want op de laatste dag van die maand wordt daar een inval gedaan. Maar na negen dagen wordt ook hij verraden en aangehouden. Via Kamp Vught werd hij naar Auschwitz gedeporteerd en op 19 november 1943 vermoord. Rose Lopes de Leão Laguna -Asscher weet nog een korte tijd uit de handen van de nazi’s te blijven. Uiteindelijk werd ook zij op 18 januari 1944 opgepakt en overgebracht naar Amsterdam. Drie weken later, op 11 februari 1944 werd Rose ook in Auschwitz vermoord. Hun zoon Lodewijk (violist) overleefde de oorlog.
Baruch zijn harmonische kleurgebruik en evenwichtige posities trokken ieders aandacht. Zijn werk was enorm populair, maar Baruch had geen behoefte aan bekendheid. Hij exposeerde weinig, mede omdat zijn werk meestal direct werd verkocht. In 1916 kreeg hij voor een van zijn portretten een gouden medaille, uitgereikt door koningin Wilhelmina en in 1921 wederom, dit keer voor een portret van “een jonge violist”. Baruch heeft een groot oeuvre nagelaten. Veruit het meeste werk is in privé-bezit. Maar er hangt werk in het Joods Museum in Amsterdam en in het Singer te Laren.
Bron: Ron van den Berg:”1942: Blaricum, haar joodse inwoners en hoe het hen verging.”
Torenlaan 15 – 25 april 2025.
Zwaluwenweg/Verbindingsweg: voor het voormalige Pension Refugium zijn vanmiddag zes Stolpersteine (struikelstenen) onthuld, alsmede een gedenktegel. Na verraad in juli 1943 zijn hier zes onderduikers weggehaald en korte tijd later in Sobibor vermoord.
Toen ze vijftien jaar geleden om medische reden als schoonheidsspecialiste niet verder kon, besloot Sylvia Melssen terug te gaan naar haar eigen creativiteit. In Gorcum zette ze tien jaar terug in een huurpand het concept Kunst bij Karel neer. Dat sloeg aan. Inmiddels verhuisd naar Laren was er ruimte en ook wel behoefte aan iets’wat dichterbij’ – en zo kwam ze in Blaricum terecht in de Dorpsstraat.
Wat is de doelstelling van Kunst bij Karel?
‘Zowel opgeleide als niet-opgeleide kunstenaars een platform geven. Ze kunnen hier maximaal drie maanden ‘staan’ en ook werken. Ze dragen een beetje bij aan de kosten en kunnen hun werk hier ook verkopen. Elke vier weken moeten ze hun werk hier door ander werk vervangen, zodat de bezoekers van de galerie steeds weer nieuw werk aantreffen.’
Werkt het concept van Kunst bij Karel?
‘Ja, er zijn voldoende kunstenaars die de weg hebben gevonden. Maar het is helaas wat stil in de ‘Nederlandse’ winkelstraat – ook in Blaricum. Maar ik weet uit mijn Gorkumse ervaring dat het tijd nodig heeft om bekend en zichtbaar te worden.’
Is het hier alleen kijken en kopen, of ook zelf doen?
‘Binnenkort komt hier een kunstschilderes boven ook les geven. Ja, aan zowel kinderen als aan volwassenen. En ook voor andere kunstuitingen – denk aan beeldhouwen en sieraden maken – heb ik mogelijkheden om lessen te gaan aanbieden. Ik denk dat dat heel interessant is en mooi kan worden, want het zijn bepaald hoog-gekwalificeerde kunstenaars.’
Kunst bij Karel, wat is daarvan de verklaring?
‘Haha, ’t klinkt lekker, een prettige alliteratie. En ’t is ook een naam die opvalt en blijft hangen.’
///
Deze week hebben drie dorpsgenoten een Koninklijke onderscheiding ontvangen. Dinsdag jl. is Arnold Kroon (links) benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau, vandaag viel die eer te beurt aan Ingrid Staal-Sas en Henk Oort.
Arnold Kroon is ruim 35 jaar voor verschillende organisaties in het Gooi actief geweest als vrijwilliger. Ingrid ‘Stip’ Staal-Sas zet zich al 24 jaar in voor diverse instanties en (zorg) organisaties in Nederland. Henk Oort is een halve eeuw actief voor diverse Blaricumse verenigingen en organisaties.
Gigi van Es en haar echtgenoot topkok Sidney Schutte worden de nieuwe uitbaters van Rust Wat. Zij werkt bij PRL Horeca Investments B.V., eigenaar van o.a. Moeke Spijkstra, en hij heeft ondermeer het tweesterren-restaurant Spectrum in Amsterdam. De verandering zal per 1 juni ingaan met een wijziging van de naam in Rust Wat by Sidney Schutte, een nieuwe kaart en het gastvrouwschap van Gigi. Die over de kaart meldt dat een ster geen doel is, maar wel ‘een hoogwaardige Franse keuken met een Aziatisch accent’.
Oog op Blaricum 