Die zoete, zomaar opeens om je heen zwevende geur – wellicht is dat de bloesem van een linde. Die trekt niet alleen mensen aan, maar vooral ook hommels. Op zoek naar stuifmeel. En die is er in die bloesem in overvloed. Zoveel, dat er altijd wel een aantal hommels is dat geen maat kan houden. Waardoor ze zwaarder worden dan hun vleugels kunnen dragen en ze nog onder de linde neerstorten. Puur natuur, maar aan die heerlijke lindegeur zit dus een morbide randje. Ofschoon – hetgeen zo vaak geldt in de natuur – de een z’n dood, de ander z’n brood: vogels en mieren zijn er blij mee.
Oog op Blaricum 