Categorie: niet goed bezig

De irritatie van Jan – en vele anderen

Jan Heybroek: ‘Tig keer per dag wordt het eenrichtingsverkeer hier met de voeten (wielen) getreden.’

Deze klok staat al een week stil – …

… vanavond ook.

Over honden los laten lopen op de heide …

… en dan zeggen dat je de boete hebt ingecalculeerd (‘Ik heb toch voldoende geld’) en dat je het de volgende keer weer doet. Aan verstoring van de natuur hebben dat soort types geen boodschap.
(Bron: NOS Journaal. In beeld een boeteschrijvende boswachter.)

Ook hier …

… voor vele honderden euro’s vuurwerk illegaal afsteken – en de rotzooi aan anderen laten.

Bizar bij de Bistrôt

De ene dag krijg je mede namens de gemeente een mooi kerstpakket – de andere dag …

… krijg je van diezelfde gemeente een bekeuring omdat je – hardwerkend en bedrijfsmatig – even met het autootje op de stoep staat. Monsieur en madame Chapeau zijn daardoor niet amusé.

Toch wel opvallend …

… hoevelen er per ongeluk hun mondkapje verliezen …

Nog een jaar of vier …

… zo blijkt uit een recente raadsbrief – zal het duren voordat het centrum van het Dorp integraal op de schop gaat. Tot die tijd zal men het moeten doen met de overlast (…) van lossende vrachtwagens, met name doordat het voor deze voertuigen niet mogelijk is aparte laad-/losplekken te realiseren. Bij Gall&Gall kan dat niet vanwege de wortels van de bomen in het gemeentelijke groen. Maar met nog eens vier jaar zo parkeren zullen de bomen ook zonder losplek het niet overleven.
En moeten de voetgangers dus ook nog vier (4!) jaar genoegen nemen met stoepfietsers langs Studio Erik Gutter, overal stoepparkeerders? En moeten dus fietsers een zelfde periode zich met enige regelmaat en met gevaar voor eigen leven slalommen langs de laders en lossers? En de afslaande of achteruit rijdende auto’s naar en van de parkeervakken op de Huizerweg ontwijken? Vier jaar???

Die witte rand – …

… is een hulpmiddel voor slechtzienden. Een Biro-beleid a la Amsterdam (niet op de stoep plaatsen) is welkom.

Dit dus

Bentley parkeert, zo van ‘ik sta eigenlijk niet op de invalidenplaats, en maar een beetje op de stoep’.
Bestuurder wordt aangesproken, maar hij meent met gladde tong en lultekstje te kunnen blijven staan. Met natuurlijk de zo ontstellend zielige vraag of de aanspreker van de handhaving is.
De volgende die ‘alleen maar even enz.’ komt, zet navenant scheef de auto op de oprit (stoep), en laat ter verhoging van de feestvreugde de linkervoorportier open staan. Het is maar even, niet waar?

En dan komt er aan …

… de enige rechthebbende op dat stukje stoep: een jonge moeder met haar drie weken oude baby in de cosy.
Ze kan zich er met veel moeite tussendoor wurmen, tussen het gehufter door.
Omstanders reageren met misprijzen, een enkeling maakt een kritische opmerking. Misschien was er iets van beschaming – laten we het hopen.