Dat ‘de beste wensen …’ – wat moet je ermee? Wat wordt ermee bedoeld?

(Nog erger en ergerlijker is het als eraan wordt toegevoegd ‘…, hè!’ en degene die het uitspreekt dat doet in het voorbijlopen, of door het naar beneden gezakte raampje van de oversized SUV.)

Krijg je die beste wensen? Wat moet je ermee? Doorgeven? Opeten? In de kliko?

Of wordt je het beste toegewenst? Van wat? Van alles? Waarvoor? Is het derhalve een soort vuilnisbakkenwens? Of is het een maskering van integrale desinteresse en oppervlakkigheid en wordt de ontvanger gemakshalve bedolven onder een bak generieke huichelarij?

Waarbij komt dat ‘de beste wensen’ in flinke delen van het Gooi, Bloemendaal en andere reservaten even voos en loos en dus belachelijk zijn als in de Haagse Schilderswijk of op het Utrechtse Kanaleneiland. Of bij de Oekraïners op de Woensberg. Net zoals die collectieve wensen voor volk, vaderland en samenleving. ‘Ik wens u allen een gezond (10% is terminaal), gelukkig (15% depressief) en welvarend (8% is en blijft onder de armoedegrens) jaar toe, met veel lichtpuntjes en warmte (de energieprijzen vliegen als vuurpijlen omhoog).’ Blabla, ronkronk, de hartelijke groeten van ons communicatie-adviesbureau. 

Hoe moet het dan?

Probeer van degene die voor je staat of die je tegenkomt snel voor de geest te halen waar hij op zij echt behoefte aan heeft. Gebruik dan niet de vraagvorm, maar de directe. Dus: ‘Ik wens je kracht toe bij het stoppen met roken en drinken’, of ‘Ik wens je een verbetering van je gezondheid toe’, of ‘Ik hoop dat je dit jaar de marathon binnen de vier uur gaat lopen’, of ‘Ik hoop dat u door de situatie van/met uw partner veel verdriet bespaard zal blijven’. ‘Ik wens je liefde toe.’

Dus geen sociaal verantwoord gewauwel, maar kiezen voor de menselijke, persoonlijke inhoud. Beter een oprechte wens voor één onderwerp dan die obligate, nietszeggende leegheid die overal en altijd wordt gebruikt. En alstublieft ook geen utopische self fullfilling prophecy, zoals ‘Laten we met zijn allen de prachtige stemming in onze samenleving blijven vertroetelen.’ Glop.

En als u degene volstrekt niet kent (bijvoorbeeld op de nieuwjaarsreceptie van het gemeentebestuur), hanteer dan wél de vragende vorm en zeg bijvoorbeeld: ‘Mag ik u een goed en genoegelijk jaar toewensen?’, of buig het om naar jezelf en zeg ‘Mag ik u een jaar toewensen zonder van mijn kant bestuurlijke misstappen en zonder ambtelijke blindheid?’. En als ontvanger van die wens (u, burger) kunt u als antwoord de laatste wens retourneren, zonder het ‘van mijn kant’. Dan is er meteen een afspraak gemaakt voor ‘goed bestuur’ en wat vertrouwen(shertsel). Beter één medeburger iets oprecht en empatisch toegwenst, dan een groepje bedeesde glimlachjes en instemknikkertjes iets voorhouden dat ‘altijd wel ok is’.

Ten slotte: als degene voor u echt alles heeft en erom bekend staat dat hij of zij niets (meer) heeft te wensen, gooi er dan een schouderklopje of een knuffeltje tegenaan en zeg: ‘Fijn u weer te zien, ik hoop dat dat volgend jaar ook weer zo zal zijn’.

Mag Oog u het beste wensen – met het kiezen en uitspreken van uw oprechte nieuwjaarswens?

///