Dorpsgenote Dewi van Rossum heeft vanochtend bij Haarstudio5 haar lange haren laten afknippen. Zo heeft ze twee mooie vlechten van 35 cm lengte kunnen doneren aan Haarwensen, de organisatie die met vlechten zoals die van Dewi kaalgeworden kankerpatiëntjes van een mooie pruik voorzien.
De vriendelijk groetende Frans Ruijter op de fiets, Nico de Jong die net klaar is met het maaien van de rogge, rieten daken op de achtergrond en in de berm een legaal geparkeerd boodschappenwagentje. En de foto door en op Oog.
En dan ook nog een interviewtje:
‘Prima graan, meneer Oog, prima. Ja, het is rogge. Mooie dikke aren met veel korrels. Komt door het droge voorjaar, hè. Dan is er weinig onkruid en groeit ’t graan goed. Zaterdag ga ik er pakketjes van maken, dan is ’t hopelijk nog droog als ’t in de opslag gaat. Ja, haha, dat gaan we met een heel andere machine doen. Kom maar kijken, aan het begin van de middag.’
RIP Arnold Jansen – liefhebber Morgan.
Sinds half april heeft Blaricum weer een eigen opticien. Simon Optiek is gevestigd aan de Hooibrug 4 (Bijvanck). De ondernemers zijn Simon Rugwizangoga en zijn echtgenote Umutoni Midiburo. Meer info HIER.
… de aanstaande echtgenoot ontvangt haar en het burgerlijk huwelijk tussen Noëmi en Marcel werd in de Dorpskerk voltrokken.
Gisterenavond werd brandweerman Hendrik-Jan van den Bergh van Brandweer Blaricum ‘getrakteerd’ op een nepalarm in zijn eigen bedrijf. Hij moest daarbij een persoon redden – dat bleek zijn vrouw te zijn … Een en ander vormde het afscheid van Hendrik-Jan, want hij stopt er na ruim 15 jaar mee, de helm kon af. Natuurlijk werd hij vrolijk en vochtig door zijn collega’s ‘uitgespoten’ en daarna ‘een bakkie’ op de post. HaJee: veel dank!
… Dennis, Michèl, Robert Jan. En de anderen.
Na een spannende periode (‘Redden we het of redden we het niet …?’) heeft de BOV (Blaricumse Ondernemers Vereniging) een nieuw bestuur. Na acht jaar droeg vanavond Djelko van Es het ‘stokje’ over aan Ad Jacobs (beide foto’s rechts). Andere nieuwe bestuursleden zijn Hendrik van den Bergh (IJzerhandel) en Gerdien Zekveld (Zekveld Huidcentrum in de Blaricummermeent). De BOV heeft momenteel 48 leden, een goed gevulde kas en constructief contact met de gemeente.
Oud-voorzitter Van Es is blij dat hij de BOV na bijna tien (soms lange) jaren levend heeft kunnen overdragen; opvolger Jacobs voorziet voor de toekomst een mix van ‘het goede van het oude bestuur’ en nieuwe gedachten en opvattingen. Het BOV-bestuur zal door diverse leden in commissie-vorm worden ondersteund – dat is iets wat nog moet worden opgetuigd.
‘Toen ik 19 was, ben ik gaan werken bij Garage van Mill, aan de Torenlaan. Echt zo’n dorpsgarage, waar alles kon, iedereen elkaar kende, altijd wel wat was te kletsen. Net zoals de Vossen-garage. Van Mill was een goeie baas. In 1989 is de boel gestopt, er moest worden gesaneerd en daar had Van Mill eigenlijk geen zin meer in. Maar ja, stoppen betekende einde baan daar. Sinds die tijd zit ik in het groen. Ben nou 72. Nog steeds actief, hoor. Mar d’r zijn ‘r wel al veel dood, uit vroeger.’
Garage van Mill in 1971. Nu Wexxs en Blushing.
Ouder en toch jong – dat overkomt vandaag Miranda, medewerkster bij Moderno, de kapsalon van dorpsgenote Annemiek Limburg in Eemnes. Grote blij natuurlijk.
Soms kantelt het leven. Plotseling en ongevraagd.
Je lijf verandert. Je ritme. Je vertrouwen.
Wat ooit vanzelf ging, kost ineens moeite.
Wat eerst vanzelf sprak, voelt ineens ingewikkeld.
Je probeert door te gaan – maar onderweg raak je jezelf kwijt.
Ik weet hoe dat is. Niet alleen van dichtbij, maar van binnenuit.
Hoe belangrijk het dan is dat er iemand naast je staat.
Niet om het op te lossen – maar om je echt te zien. Te horen. Mee te kijken.
Ik begeleid mensen die ziek zijn, of uitgeput door stress – om welke reden dan ook.
Mensen die zoeken naar houvast. Naar ruimte. Naar zichzelf, in wat hen overkomt.
Ik loop een stukje met je mee. Als professionele medische coach. Als mens.
Ik werk ook met artsen, zorgprofessionals, leidinggevenden en bestuurders die veel dragen –
en zelden stilstaan bij wat het leven van hén vraagt.
Wat ik bied is geen standaardtraject. Wel: aandacht. Stilte. Vertrouwen. Vakmanschap.
En ruimte. Voor lichtheid. Voor adem.
Voor wat het leven, ondanks alles, nog wél is.
Misschien ook iets voor jou. Of voor iemand die je dierbaar is.
Herken je jezelf hierin, of iemand in je omgeving?
Je bent welkom. Stuur mij Caroline van Leuven gerust een bericht. HIER.
De Bergweg wordt – zoals bekend – voorzien van nieuwe riool en nieuw wegdek. Dus de boel moet open. Aanwonende Nico de Graaf (wordt deze week 89) heeft zijn groente- en bloementuin (zijn hobby en lust en z’n leven) aan de andere kant. Onbereikbaar. Dat kon natuurlijk niet, dat zou Nico ‘niet overleven’. De firma Knipscheer blijkt niet alleen de weg netjes te kunnen renoveren, maar ook te kunnen meedenken. Er is voor Nico een tijdelijke ‘brug’ gemaakt, zodat hij ongehinderd z’n dagelijks werkzaamheden op zijn tuin kan doen. Kleine moeite, groots gebaar.
Vanzelfsprekend had Oog deze gebeurtenis willen vastleggen. Het management van Froger was echter vanwege het weekend niet bereikbaar en de gemeente heeft niet de voorziening om voor de locale pers voor accreditaties te zorgen bij ‘Blaricumse’ gebeurtenissen buiten de gemeentegrenzen …
Oog op Blaricum 