Auteur: Oog op Blaricum

Licht in lamp

Licht van de ondergaande zon valt op het glas van een nog niet aangeschakelde straatlamp.

De Hoop – een beetje anders

IJssalon De Hoop heeft een paar veranderingen doorgevoerd. Om de collega-ondernemers minder c.q. geen overlast meer te bezorgen door de rij met wachtenden (lang vanwege de corona-anderhalvemeter), zijn hek, tuin en auto-oprit veranderd in opstelruimte voor de wachtenden.

Tot voor kort stonden de wachtenden links, dus op straat, voor de Sportbank en op de bushalte en vaak ook direct om de hoek op het Binnendoor (nee domoor: Achterom!!!) – hetgeen niet ideaal was vanwege de huidige uitgang.

Nu is er ruimte rechts van de ingang ontstaan – samen met de voorliggende stoep genoeg om de wachtenden een anderhalvemeter-plaatsje te geven.

Voordeel van de verandering is ook dat de voorgevel van De Hoop beter in ’t zicht is gekomen en dat – als het corona-niet-normaal eenmaal voorbij is – de ontstane ruimte eventueel in gebruik kan worden genomen als terras.

Als het weer (druilerig & huilerig) – met rond 12 uur een hoosbui


Bron: Buienradar.

Raadslid Rob Bruintjes weer thuis

Na een ‘medische trip’ van ruim 13 maanden – waarin hoop en dodelijke ongerustheid elkaar intensief hebben afgewisseld – is Rob Bruintjes (fractievoorzitter DAB) weer thuis. In een rolstoel, dat wel – maar ook alive and kicking. Oog heeft grote blij.

Nieuwbouw – ander commentaar

Dorpskenner bij uitstek Frans Ruijter stuurde onderstaande foto’s en meldde:
‘De boerderij die daar [Verbindingsweg waar vroeger de brandweerkazerne stond en nu zeven sociale woningen worden gebouwd.] tot 1957 heeft gestaan en eigendom was van een broer van mijn oma Jaap Raven, in Blaricum beter bekend als ‘Jaap de Rus’, omdat hij een Russisch paard had, stond met zijn achterkant ook bijna op de weg.’

En voorts meldt Ruijter dat Blaricum met circa 1000 sociale woningen op een totaal van 5000 adressen stevig achterloopt op het landelijke gemiddelde van circa 33%. Sociale woningbouw in het Dorp is derhalve volgens hem een goed en noodzakelijk beleid, alleen al om brandweerlieden en reddingsbrigadisten van de door hen zo gewenste woningen te kunnen voorzien.
Het tegengeluid van onder andere Maria Piël is dat de gemeente wat betreft sociale woningen vooral een historie kent van verkoop aan woningcorporaties – ‘haar huisvestingszorg niet is nagekomen’ – en dat die organisaties (mede door verkoop, maar ook door kwantiteitsdenken) rendement en geldelijk gewin belangrijker vinden dan de leefbaarheid en het aangezicht van buurten.

Dit is een fotoblog – feiten over woningbouw kunnen worden gemeld, de discussie mag elders plaatsvinden.

(Klein Oogiaans ps’je: hoeveel sociale woningen staan er in de een na oudste wijk Crailo?)

Nieuwbouw krijgt altijd commentaar

”t Schijnt hoger te worden dan was afgesproken.’
‘Bouwen ze door tot óp straat? – Lekker dan.’
”t Zal wel mooi worden.’
‘Wel weer hutjemutje.’
‘Waar komen hun auto’s?’