… een parkeergarage.
’n Zondagmiddag.
… een parkeergarage.
’n Zondagmiddag.
Bij Ambassador Vermogensbeheer.


… voor al die mooie, straatbeeld-bepalende, gezonde en zuurstofmakende jaren – sneu dat je moet wijken voor het fossiele denken. (Het bezwaar tegen de kapvergunning is afgewezen.)

Tenzij de eigenaar van pand en terrein bij zinnen komt en beseft dat onderdeel van zijn bezit een garage is …, achter de muziektent en verbonden met het pand. In garages kunnen auto’s staan …
… en scoort héél BVV’31 bij AH Huizen?

Parkeerplaats, gezien vanaf rotonde – daar komt de in- en uitgang voor de auto’s.
Halverwege: in-/uitrit bussen; rechts naar de haltes, links de keerlus op de parkeerplaats.
Begin: oversteekplaats fietsers en voetgangers; in-/uitrit bussen en overdekte fietsenstalling parallel aan de haltes (perronnen).
Bij de buren: het voormalige tuincentrum Koster is volledig geasfalteerd en doet dienst als opstelruimte voor de materialen die nodig zijn voor de Bijvanck-renovatie. Of na afronding van dat project er alsnog een MacDonalds komt, is onbekend.
Voor de busgebruikers is er naast de Stichtseweg een voetpad aangelegd. Verzoek om dat door te trekken tot het kruispunt met de Randweg-Oost is niet ingewilligd.
De in oprichting zijnde Stichting Camperistiek Blaricum gaat proberen een nieuw camperplan te realiseren. Dit initiatief is tot stand gekomen doordat het camperplan bij het Stichtse strandje lijkt te zijn mislukt.
Voorvrouw van Camperistiek Blaricum is Romaantje Purmerman. Zij is van mening dat het Oranjeweitje een fantastische locatie is om in de periode 1 mei – 30 november (behalve tijdens de Feestweek) aan circa 15 campers plaats te bieden. Purmerman zegt: ‘Langs de Torenlaan en de Bussummerweg (achter de grastegels) kunnen de campers kop-kont worden neergezet. Charmant is natuurlijk de nabijheid van het centrum van het Dorp, én de kerk. De campeurs hebben bijna de hele dag zon en geen last van verkeer en inkijk. Het zicht op de campers kan worden verminderd door de aanplant van die echte hoge Blaricumse hulsthagen. Voordeel is ook dat de benodigde infrastructuur (water, stroom, riool) reeds aanwezig is en het praktische gebruiksnut van het Weitje op een positieve manier zal toenemen. In feite kan men nu al met deze vorm van gastvrijheid beginnen.’

Hysterisch affakkelen zoals bij het Stichtse strandje verwacht Purmerman niet. ‘Nee, de Vrienden van het Weggooien hebben hier geen enkele reden om dwars dan wel geknoopt te gaan liggen. Hun roeptoeter John-Han Hooresmaat zal misschien in ‘t een of andere krantje wat mogen pruttelen, maar dat zal wat ons plan betreft geen hout snijden. Geen spaander. Geen gesplinterde tentharing, haha.’
Camperistiek Blaricum wil binnenkort de gemeente benaderen om het plan erdoor te krijgen. Purmerman: ‘Volgend jaar 1 mei staan er campers op het Oranjeweitje. Super leuk!’
///
De voorzieningenrechter heeft in kort geding de sloopvergunning voor Blushing NIET geschorst. De sloop kan dus beginnen.
Het ‘op eigen risico’ betekent dat er een kans bestaat dat de bouwvergunning door de rechter dan wel door de Raad van State zal worden vernietigd. Wanneer de rechter dat bezwaar zal behandelen, is onbekend. Wellicht pas begin volgend jaar. Indien de rechter ook het beroep tegen de bouwvergunning afwijst, zullen bezwaarmakers mogelijk naar de RvS gaan. Die zal dan mogelijk in 2025 uitspraak doen. Indien de RvS ook het beroep afwijst, is bouwvergunning onherroepelijk. Indien het beroep ontvankelijk wordt verklaard, kan de bouwvergunning dus worden vernietigd en zit Blaricum-Dorp met een soort ‘gat van Hamdorff’.
Het Buurtschap laat weten: ‘Door de sloopaankondiging in augustus werden wij tot het kortgeding gedwongen, dit om onze positie in de grondprocedure [de nog te komen rechtszaak over de bouwvergunning] te beschermen. Dat de voorzieningenrechter tot deze uitspraak is gekomen, was al onze verwachting. In de volgende procedure zal de rechter dieper op onze argumenten ingaan. Een slag verloren, maar zeker niet de eindstrijd.’
AH/Marieke Ton is tot nu niet beschikbaar voor informatie over de startdatum van de sloop.


… staat echt niemand en niets in de weg.

Zoals bekend stonden de gemeente en BVV31 onlangs bij de RvS tegenover elkaar vanwege de vraag wie de knip moet trekken voor een waarschijnlijke bodemsanering ten gevolge van het gebruik van rubbergranulaat (kunstgras op basis van 40.000 vermalen autobanden).
Eveneens bekend is dat Oog al in 2018 vervuiling signaleerde. Daar is toen niets aan gedaan.

••• >>> Interessant is een vergelijkbare c.q. leerzame kwestie tussen de gemeente Katwijk en twee voetbalclubs aldaar. NRC schreef daar op 17 september jl. onder meer over:
Drie maanden later oordeelt de Afdeling Bestuursrechtspraak dat Katwijk een te beperkt onderzoek deed. De gemeente heeft een ‘repressieve zorgplicht’ en mag zich niet beperken tot preventieve maatregelen of een onderzoek alleen naar zink. In dit geval bestond „gerede kans op verontreiniging of aantasting van de bodem”. Katwijk moet de stichting zo’n 2.000 euro proceskosten vergoeden en het onderzoek opnieuw doen, met strengere criteria.
••• >>> Nog interessanter is het bericht gisteren op nu.nl:
Microplastics baren steeds meer zorgen. Ze worden niet afgebroken in de natuur en hopen zich hoger in de voedselketen op, om uiteindelijk ook in ons voedsel te belanden. Mensen kunnen zo giftige stoffen binnenkrijgen.
De grootste boosdoener is het kunstgrasveld, constateert de commissie. Over de rubberkorrels die zo’n veld soepeler en zachter moeten maken, gemaakt van bijvoorbeeld gemalen autoband, sloegen bodemdeskundigen en bezorgde voetbalouders de afgelopen jaren al meermaals alarm.
Het dagelijks bestuur van de EU heeft nu besloten het zogeheten rubbergranulaat over acht jaar niet langer toe te staan. Eigenaars krijgen zo de tijd om alternatieven te vinden.
Misschien kan het rubbergranulaat in de lokale voetbalvelden wat hoger op de gemeentelijke agenda komen dan een paar discutabele camperplekken bij het Stichtse strandje?
///
Onze Appie. Vertederend. En ook (voor zover nodig) de suggestie wekkend dat het om iets kleins gaat, knus. En van iedereen is, want van ons. Het gaat dan wel om de grootste winkel in het Dorp (die nog wat groterder kan worden), maar toch. Je voelt al direct het ‘bij elkaar horen’, de verbindingen, het ‘iets anders bestaat er eigenlijk niet’. Onze Appie.

Zoals de hond van de buuf van tante Sjaan die William King heet, maar eigenlijk door bijna iedereen Poepie wordt genoemd en iedereen die dat wil mag ‘m aaien. Zo lief … ’t Is echter wel een Ierse Wolfshond van 87 kilo die alleen in z’n eten bijt. Maar toch. Baasjes uit de buurt gaan met hún hondjes liever even een ander blokje om, maar toch … Onze Poepie. Onze Appie. Lieve wereld.
Maar iets klopt er niet aan dat ‘Onze Appie’.
Want het hoofdkantoor van Albert Heijn in Zaandam heeft de afgelopen periode bij herhaling laten weten dat de naam van de winkels – of het nu een flagstore-vestiging is van 2500 vierkante meter aan een groot plein of een pijpenla in een zijstraat (waar ze toch ook de nieuwste formule draaien) – Albert Heijn is. En dat de naam van de app (op mobiele telefoons, tablets, enz.) Appie is. Mijn Appie, ook goed. Dus enerzijds is het heel duidelijk: de winkel is Albert Heijn, de app is Appie.
En hier gaat iets mis. Er lijkt een keihard marketingprincipe overboord te zijn gezet, de Zaan in gekieperd. Namelijk: je moet natuurlijk nooit de koosnaam (of spotnaam of lekker bekkende gemaksnaam) van een onderneming of dienst promoveren tot eigennaam voor een onderdeel daarvan. Hetgeen dus wel is gebeurd. Vergelijkbaar met de officiële naam van onze hoofdstad: die is Amsterdam, in sommige kringen wordt echter de naam Mokum gebruikt. Het zou niet bijdragen aan de duidelijkheid als de gemeente Amsterdam haar app zou voorzien van de naam Mijn Mokum. Of dat zou doen bij een buurt waar wat zou moeten worden bijgebouwd. Ons Mokum voor een (controversieel) stukje IJburg erbij? Niet doen.
Verwarrend dus. Want wat wordt er nu bedoeld als de vrouw des huizes zegt: ‘Ik ga nog even naar de Appie, hoor.’? Gaat ze met de elektrobike of met de Range naar een Albert Heijn-vestiging even verderop, of gaat ze aan de keukentafel zitten met haar mobiel?
Derhalve is het alhier gebruikte ‘Onze Appie’ ook verwarrend. En dat is Appie’s Update ook.
En de ‘Appie kermisavond’ ook. En ‘team Appie’ ook. En het ‘al gauw blauw van alle Appies’ ook.
Want Appie is de app – snappie?! … Kom Poepie, we gaan verder.

PS.
Vanmiddag vindt in Utrecht het kort geding plaats over de al een beetje in gang gezette sloop. Gebleken is dat eind vorige week AH alle stukken over de gehele kwestie aan Rechtbank en advocaat van het Buurtschap heeft gestuurd … Dat wijst erop dat ter zitting zal worden gevraagd om niet alleen de sloopkwestie te behandelen, maar ook ‘de hoofdzaak’. Juridische tactiek, zeg maar. Wordt vervolgd.
///
… bij Moeke Spijkstra. Tja. De huidige eigenaar/exploitant Nestede/Michael van de Kuit van het locale racket-vastgoed heeft namelijk ergens in augustus om wat voor reden dan ook gesteld dat het BLTC-bestuur op het clubterrein ‘niet meer welkom is’. Zeg maar geroyeerd. Al dan niet los daarvan valt te melden dat de tennisclub nog steeds BLTC heet, maar het sportcomplex niet meer BLTC-in between maar The Bubble Club. Naar verluidt heeft Van de Kuit op Ibiza een vergelijkbaar geheel, with the same name.
Hoe dan ook: rond half zes begon het verjaardagfeestje met een borrel en een praatje voor oud-leden, plus het zingen van het lied Game, Set and Match, indertijd geschreven en uitgevoerd en nu wederom gezongen/gedeclameerd door Vincent Brugman.
Twee echte oud-leden van het allereerste uur: hij 92, Loes Adema een jaartje jonger. ‘Een houten schuur was toen het clubhuis.’
Na de maaltijd was de dansvloer meer en meer voor de huidige leden, en het podium voor onder andere Anita Meyer.
Daarna nog tot 23 uur muziek en her en der verkoeling zoekende tennismeisjes.
Focus! Nadenken! Bewust zijn! Opletten! Gedrag! Zorg voor anderen!
• -> Je kind komt thuis, heeft nog even voor jou een boodschapje bij de grootwinkel gedaan.
‘Heb je het?’, vraag je. Antwoord: ‘Nee.’ Vraag: ‘Huh, waarom niet?’ Antwoord: ‘Ik kon mijn fiets niet kwijt.”
Wat zeg je dan?

Of het een met het ander (…) heeft te maken, is niet duidelijk. Maar de geldmaat in voorheen Blushing is ‘langdurig buiten gebruik’. Dat betekent dat er in het Dorp nu nog maar één pinplek is – en als de supermarkt is gesloten, is dat aantal nul. Tijdelijkheid, of gaat het hier om een schaduw der verandering die vooruit wordt geworpen …?
