De Blaricumsche Boekhandel heeft de ambitie om te gaan verhuizen naar Huizerweg 2. De winkel aldaar zal groter en anders worden dan de huidige. Hoe anders – dat is ook een vraag aan u. Daarom is er een enquête gemaakt en u wordt nu gevraagd deze in te vullen.
U komt met een klik HIER bij de enquête. Namens de Blaricumsche Boekhandel hartelijk dank.
Gisterenavond hield historicus en journalist Geerten Waling in het Kerkcafé van de Dorpskerk de voordracht Het publieke debat in gevaar. Als opwarmertjes bood spreker deze opvattingen aan: ‘Democratie is niet voor bange mensen; het met elkaar oneens zijn is erg democratie; de democratie dient ook de vrijheid van de ongewenste meningen te beschermen; lokale democratie is goed, maar in gemeenteraden staat die steeds meer op de tocht’.
De kern van Walings voordracht was dat het er met het publieke debat niet goed voor staat. Daarbij liet hij drie P’s de revue passeren, namelijk die van Protest, Pers en Politiek.
Protest is de afgelopen jaren sterk gegroeid, en dan met name de extremistische en agressieve vormen ervan. Waarbij het niet zelden ten koste gaat van andere democratische waarden. Voorbeelden: Extinction Rebellion op de snelwegen en hun dreiging richting het Rijksmuseum, waardoor dat heeft besloten niet aan de Museumnacht deel te nemen. En ook de manier waarop volgens Waling de protesten aangaande de Palestijnse zaak en de oorlog in Gaza worden uitgevoerd. Waling sprak van intolerant en agressief activisme, het neigen naar chantage en het overschrijden van de grenzen van protestrecht en demonstratievrijheid. Ook bij de protesten op en van de universiteiten zet Waling, mede vanwege de achterliggende ideeën van gendergelijkheid, dekolonisatie en ‘witte mannen’, grote vraagtekens. ‘Onvrije gedachten winnen stilaan terrein.’ Volgens Waling gaan genoemde ontwikkelingen in de protesten (al te vaak toegelaten door het bevoegd gezag) ten koste van het publieke debat.
Dat geldt volgens hem ook voor de wijze waarop de pers vandaag de dag haar werk doet. Er wordt veel ruimte gegeven aan de hoogopgeleide elite om zich af te zetten tegen de lagere klassen; de pers is in toenemende mate niet objectief. niet neutraal, heeft niet (meer) de kwaliteit die zij behoort te hebben. Het gebruik van gekleurde feiten en het niet checken van berichten zijn veelvoorkomend. Voor velen is de pers dan ook als betrouwbare hulptroep van haar voetstuk gevallen, hetgeen een verarming is van het publieke debat. En ook in de diverse praatprogramma’s is het journalistieke gehalte (en bijhorende stijl en beschaving) dalende. Johan Derksen en Sander Schimmelpennick beschouwt Waling hiervan als betreurenswaardig symptomen. En hoewel de burgerjournalistiek de afgelopen jaren een hoge vlucht heeft genomen en zinvol is, treden (ook) daar steeds meer verschijnselen op van ‘echokamers, eigen bubbels, loopgravenvisies’.
Ook het politieke bedrijf (ooit toch de kraamkamer dan wel het heilige der heilige van het publieke debat) is in deze niet zonder zonden. Waling meent dat dit met name komt doordat de gevestigde c.q. establishmentpolitiek steeds technocratischer en visielozer wordt, terwijl daar tegenover in toenemende mate diverse vormen van populisme staan. Beide vormen van politiek leveren volgens Waling niet of maar nauwelijks bijdragen aan een publiek debat. Ze houden zich vooral bezig met (f)ophef, mediagenieke presentaties en Haagse soaps. In niet geringe mate mogelijk gemaakt door een volgzame parlementaire pers die niet op zoek is naar inhoud, maar wel naar scoops en kijkcijfers.
Aanvullend gaf Waling aan dat het publieke debat ook onder druk staat door vormen van individuele zelfcensuur, niet zelden als een reactie op intimidaties en bedreigingen. Voorts is er een gemis aan zuurstof in het publieke debat, voorheen geleverd door onder anderen Theo van Gogh, Willem Oltmans en Pim Fortuyn. En ten derde bespeurt Waling een afnememde bereidheid om ‘debat-moeite’ te willen nemen.
De afsluiting van de lezing was licht positief: spreker achtte het mogelijk dat de huidige situatie van protest-extremisme, volgzame pers en wegduikende politiek wordt gevolgd door een doorbreken van bubbels en keurslijfen en het sterker worden van het geluid van het genuanceerde midden. En ook met meer digitale hygiëne (waakzaam zijn voor algoritmen-sturing en censuur) kunnen de bedreigingen voor het publieke debat worden teruggedrongen.
///
Met enige regelmaat wordt Oog gevraagd ‘van dat parkeren daar een foto te maken’. Als Oog van elke parkeerhufterij een foto zou maken, zou daarmee gemakkelijk een site zijn te vullen. Helaas is dat ook zo met het ‘amoveren’ van karakteristieke en unieke woningen, bijna altijd vergezeld door kaalslag van het perceel waar die op staan. Telkens weer wordt er een plakje of puntje afgesneden van de locale cultuurhistorie, van het locale erfgoed, van het historische kapitaal, van de nabijheid aan en van de natuur. Het gevolg van het slopen en vernietigen (noem het ‘constructief renoveren van bestaande bouw’ …) van het verleden is dat het dorp niet ouder wordt; steeds meer een doorsnee hedendaags gevalletje wordt met her en der een opgepimpt en dus niet meer authentiek rijks- of gemeentemonument. Met types die elkaar nablaten dat het hier zo uniek wonen en leven is, maar geen vingerkootje verroeren om het echte unieke in stand te houden. Wat vooral schuurt, is dat, mede mogelijk gemaakt door gemeente en Welstandscommissie (wat een contradictio in terminus!), de contemplatieve levensstijl van rust, bescheidenheid en één zijn met de natuur steeds minder zichtbaar wordt, minder aanwezig is, minder bestaat – en dat die ooit stil, miskend, teleurgesteld en verdrietig achter de horizon van het geweten zal wegglippen. Onnodig oud gemaakt, onnodig overleden. Verdrongen door uitwisselbare, schijnbaar uit een catalogus gekozen witgrind-woonbunkers met bijbehorend hekwerk en angst etalerende beveiligingscamera’s.
En een reactie van OogArmy M.P.:
‘Ik las vanmorgen dat er vergunning is gevraagd 18 !! bomen te kappen t.b.v. een nieuwbouwwoning op Dr. Catzlaan 23 . Ik ben er heen gefietst en zag dat er heel oude bomen staan, eikenbomen, beukenbomen, berkenbomen en daartussen struweel van lijsterbes, hulst en meer . Het huis staat op een perceel van 1528 m2 ,het woonoppervlak van het huis is 169 m2 en 3 m2 buitenbouw . Het huis is omschreven door Huispedia als zeer ruim . Het staat niet te koop . Ik vermoed dat een makelaar bezig is om zodoende een hogere verkoopwaarde te verkrijgen . Ik vind dat die hele oude bomen niet gekapt mogen worden. Kapvergunning met herplantplicht ,die truc zal wel weer worden gebruikt .. Het huis is charmant maar verwaarloosd . Op dezelfde ruimte,plek z.g. constructief herstel bestaande bouw is te pruimen. Een sloopvergunning is inmiddels aangevraagd . Ik ga naar de Omgevingsdienst mailen met het verzoek de kapvergunning van de bomen tegen te houden.’
///
True Life in God Nederland – info HIER.
Bij Ambassador Vermogensbeheer.
Rond het middaguur: een folder-demonstratie van drie personen die namens de BDS (?) folders uitdeelden waarin wordt opgeroepen ‘Koop geen producten uit Israel – stop steun aan apartheid Israel’. Volgens een van de demonstranten is men vandaag ‘overal in het Gooi en in het land bezig’.
Google leverde al snel informatie op over BDS en de link met het Palestina Komitee.
Naast alle welvaart waarmee Blaricum landelijk bekendheid heeft, is de productie van sociale woningen alhier bedroevend, namelijk nul. Eind juni staat de zgn. Woonvisie op de politieke agenda. Ook Frans Ruijter – op meerdere manieren betrokken bij dit aspect van de locale samenleving – kijkt vol interesse uit naar de inhoud daarvan.
Ruijter: ‘Ik ga niet vooruitlopen op wat er in zou moeten staan. Feit is wel dat als Blaricum op het huidige spoor blijft zitten van ‘veel te weinig sociale woningen produceren’, het noodzakelijke sociale evenwicht steeds verder uit beeld raakt. En dat zal de leefbaarheid in de gemeente niet ten goede komen.’ Plus dat we de kans lopen dat ‘Den Haag’ de gemeente een quotum gaat opleggen – linksom of rechtsom.
Volgens Ruijter telt Blaricum voor sociale woningen zeker 800 zoekenden [in 2017 in ieder geval 769]. Recent meldde de burgemeester desgevraagd dat het om circa 200 personen zou gaan. Los van dit opvallende verschil is het natuurlijk de vraag hoe aan de vraag naar sociale woningen toch kan worden voldaan.
Ruijter: ‘Laat ik voorop stellen dat alles een grens heeft. Als het niet kan, dan kan het niet. Dat moet dan wel worden verteld, met argumenten. Maar ik zou toch wel willen pleiten om snel werk te maken van het realiseren van tiny houses. Overal in de gemeente – ja, in alle wijken en buurten – zijn mogelijkheden om er een paar neer te zetten. Bijvoorbeeld op de hoek Rigterskamp/Windvang (foto boven), en langs de Laagwatersloot op de grens tussen de Bijvanck en de Meent. Maar je kan ook denken aan dat ongebruikte grasveld van BVV, en zeker aan de tuin van de pastorie bij de Vituskerk. Het zou mooi zijn als de kerk daar ook ’s haar sociale gezicht laat zien.’
En voor een vloekje in de ‘Blaricumse kerk’ is Ruijter niet bevreesd: ‘Een stukje van de engen aan de Bergweg inruimen voor een paar tiny houses? Ik zeg er niet nee tegen.’ Een rondgang langs genoemde locaties leidt tot de conclusie dat er met tiny houses zeker tientallen zo niet ruim honderd woningzoekenden geholpen kunnen worden. Zonder dat er afbreuk wordt gedaan aan straatbeeld of dorpsgezicht.
Had u nog suggesties in deze?
Volgens de traditie wordt een nieuwe burgemeester ‘van buiten’ meteen koets ingehaald. Dat gebeurt vanaf de Grenslaan, dus in feite vanuit Laren. Volgens dorpskenner Frans Ruijter gebeurde dit al in 1895, toen met dhr. Hosang.
De foto is uit 1948: de kop van de inhaalstoet, over de Torenlaan voor dhr. Van Ogtrop. Ook morgen zal Barbara de Reijke vanuit Laren over de Torenlaan naar de Dorpskerk worden gereden . Alwaar zij in de buitengewone raadsvergadering, die om 20:00 uur begint, zal worden beëdigd.
Tradities zijn cultuurdragers en componenten van de identiteit – alle reden om ze te bewaren en te koesteren. Maar … het inhalen vanaf de Grenslaan is ontstaan in de tijd waarin Blaricum bestond uit wat nu Blaricum-Dorp is. Inmiddels is er nogal wat bijgekomen.
Dus … laat het inhalen met een koets bestaan, maar doe dat vanaf de locatie van de KNRM. Dan kan de tocht naar de locatie waar de beëdiging zal plaatsvinden in ieder geval door de wijken Blaricummermeent, Bijvanck en Dorp gaan, en mogelijk met een klein ommetje en wat tempo ook door de vierde wijk Crailo. Hoef niet uit te leggen waarom.
Goed idee?
Oog op Blaricum 