Korte cursus bermen

Met enige regelmaat popt in de gemeente het beeld op van bermkapen. Om duidelijk te maken waar we het over hebben, wordt u onderstaand een korte cursus bermen aangeboden.

Vaak zijn het nieuwkomers maar ook nieuwbouwers die vinden dat er ook ‘wat’ moet worden gedaan aan de berm voor hun perceel. Eerst wordt er gekapt of de bestaande woning gesloopt en herbouwd, of krachtig gerenoveerd, daarna komt natuurlijk ook de tuin aan de beurt. We willen graag in de natuur wonen, maar dan wel eentje die naar eigen smaak en portemonnee is ingericht. Dus veel wit grind of asfalt, veel exentrieke bomen en struiken, veel automatische bewatering en natuurlijk op elke perceelhoek een bosje winterharde camera’s met milieubewuste zonnepaneeltjes. Welvarend en gelukkig zullen we zijn, ook al is het met dertien ‘twee miljoen-huizen’ in een dozijn.

Tja, en dan die berm. Die oer-Blaricumse berm met z’n ruige, schijnbaar onverzorgde uiterlijk, her en der wat gras, her en der wat kaal, her en der wat oud blad, in de lente wat paardenbloemen, in de zomer stoffig dood en in de herfst modder en plassen. Dat kan natuurlijk niet: dat past niet bij de achterliggende welstandigheid – die moet worden verfraaid. Zoals de vastgoedboer dwingend zegt: moet ook worden ontwikkeld; zoals de socioloog duidend zegt: moet worden geciviliseerd. Graszoden komen en geven de berm het uiterlijk van een biljartlaken, stenen en palen maken niet alleen duidelijk dat het ‘onze’ berm is, maar maken het ook onmogelijk om te parkeren, in geval van nood uit te wijken of te keren (hulpdiensten). Met macht over de natuur voelt menigeen zich echt ‘mens’. Ik verhef mij. Terwijl het een blijk van onmacht is …

Omdat het namelijk heel simpel is: elke berm is openbare grond en daar heeft alleen de gemeente wat mee te doen. En in elke berm mag door wie dan ook wordt geparkeerd. Dat is niet bedacht door Oog, maar bepaald door de gemeente. Het zijn regels die voor iedereen gelden – en die niet zonder reden zijn opgesteld. Het argument: ja, maar we maken het mooier – in de prullenbak. Het argument: ja, maar zo is het voor ons en de buurt veiliger – in de prullenbak. Elk argument blablabla – allemaal in de prullenbak. Het wordt immers ook niet gewaardeerd als er vanuit de openbare ruimte over de erfgrens heen een metertje van de tuin voor wat dan ook in gebruik wordt genomen … dus waarom zou het omgekeerde dan wel kunnen of mogen? Niet dus. Grens is grens – het dijn is niet het mijn, noch omgekeerd.

Ter illustratie wat foto’s van hoe het wel kan en moet en hoe niet.

• Zo moet het wel. Met de haag (max. 160 cm hoog) niet over de berm en niet voorbij de lantaarnpaal. De berm zelf laten zoals ze is, mee laten leven met de seizoenen – de natuur is de baas en weet het het beste.

• Blad in de berm is normaal, en ook wel veilig en mooi. Karakteristiek. Maar niet als er van die hoekige stenen in de berm zijn ingegraven – die vreten niet alleen knieën en ellebogen en gebitten, maar ook autobanden. En wie betaalt dan? Zie je ze als er sneeuw ligt?

Tja, niet zelden leidt al die particuliere onzin (bermkapen) in de bermen tot irritatie – en soms tot corrigerend handelen …

En zoals onderstaand moet het zeker niet: dikke palen en dito stenen die aan vallende passanten en passerende of kerende hulpdiensten geen millimeter ruimte geven. En ook de natuur en de aanblik van de straat en de cultuur van de gemeente geweld aandoen.

Muziektent eeuwling

Vanmiddag kon men stilstaan bij het feit dat de Muziektent aan de Dorpsstraat heden zijn 100ste verjaardag viert. De burgemeester was er – met de alleszeggende uitspraak ‘Zo lang ik hier ben, heb ik nog nooit muziek uit de muziektent horen komen’ -, dorpshistoricus Frans Ruijter vertelde in een kort exposé hoe het zo en dankzij wie was gekomen en er was muziek en er waren gevulde koeken. En een paar belangstellenden. Wie/wat we misten was de Historische Kring.
Degenen die vinden dat de tent beter tot zijn recht zal komen in het Burg. Klaarenbeekpark (elke zondag Music in the Parc) en dat de vrijkomende ruimte gebruikt kan worden als een lommerrijk terrasje of een broodnodige fietsenstalling, moeten we teleurstellen: het bouwsel heeft de status van Rijksmonument. Verplaatsen is niet aan de orde, verbouwen tot een koffie- en krantenkiosk evenmin. Het is van het verleden (toen Caché en de Blaercom nog lagere school waren en Gall&Gall het gemeentehuis) een culturele erfenis (ergernis) die helaas niet is te weigeren.

Weer een …

Met enige regelmaat wordt Oog gevraagd ‘van dat parkeren daar een foto te maken’. Als Oog van elke parkeerhufterij een foto zou maken, zou daarmee gemakkelijk een site zijn te vullen. Helaas is dat ook zo met het ‘amoveren’ van karakteristieke en unieke woningen, bijna altijd vergezeld door kaalslag van het perceel waar die op staan. Telkens weer wordt er een plakje of puntje afgesneden van de locale cultuurhistorie, van het locale erfgoed, van het historische kapitaal, van de nabijheid aan en van de natuur. Het gevolg van het slopen en vernietigen (noem het ‘constructief renoveren van bestaande bouw’ …) van het verleden is dat het dorp niet ouder wordt; steeds meer een doorsnee hedendaags gevalletje wordt met her en der een opgepimpt en dus niet meer authentiek rijks- of gemeentemonument. Met types die elkaar nablaten dat het hier zo uniek wonen en leven is, maar geen vingerkootje verroeren om het echte unieke in stand te houden. Wat vooral schuurt, is dat, mede mogelijk gemaakt door gemeente en Welstandscommissie (wat een contradictio in terminus!), de contemplatieve levensstijl van rust, bescheidenheid en één zijn met de natuur steeds minder zichtbaar wordt, minder aanwezig is, minder bestaat – en dat die ooit stil, miskend, teleurgesteld en verdrietig achter de horizon van het geweten zal wegglippen. Onnodig oud gemaakt, onnodig overleden. Verdrongen door uitwisselbare, schijnbaar uit een catalogus gekozen witgrind-woonbunkers met bijbehorend hekwerk en angst etalerende beveiligingscamera’s.

En een reactie van OogArmy M.P.:
‘Ik las vanmorgen dat er vergunning is gevraagd 18 !! bomen te kappen t.b.v. een nieuwbouwwoning op Dr. Catzlaan 23 . Ik ben er heen gefietst en zag dat er heel oude bomen staan, eikenbomen, beukenbomen, berkenbomen en daartussen struweel van lijsterbes, hulst en meer . Het huis staat op een perceel van 1528 m2 ,het woonoppervlak van het huis is 169 m2 en 3 m2 buitenbouw . Het huis is omschreven door Huispedia als zeer ruim . Het staat niet te koop . Ik vermoed dat een makelaar bezig is om zodoende een hogere verkoopwaarde te verkrijgen . Ik vind dat die hele oude bomen niet gekapt mogen worden. Kapvergunning met herplantplicht ,die truc zal wel weer worden gebruikt .. Het huis is charmant maar verwaarloosd . Op dezelfde ruimte,plek z.g. constructief herstel bestaande bouw is te pruimen. Een sloopvergunning is inmiddels aangevraagd . Ik ga naar de Omgevingsdienst mailen met het verzoek de kapvergunning van de bomen tegen te houden.’

///

Aspergeboerderij/ASB – waar gaat dat heen?

Eerder dit jaar heeft de ASB (Agrarische Stichting Blaricum) de ‘aspergeboerderij’ aan de Angerechtsweg te koop + pacht aangeboden. De koop betreft boerderij met opstallen voor € 500.000,-, aanvullend worden landerijen (akkers, engen, totaal circa 5 ha) te pacht aangeboden voor € 5 à 8.000 per maand.
asp boerderij - 1

Het aanbod leidde in de gemeente en daarbuiten tot opgetrokken wenkbrauwen. Reacties waren vooral: ‘te hoog, niet realistisch, daar gaat niemand ja tegen zeggen’. Met als bijkomende veronderstellingen dat hiermee eigenlijk alleen zou worden voorgesorteerd op een verkoop ‘aan iemand met veel geld’ en een uiteindelijke opheffing van de ASB.

Er werden ook alternatieven geopperd. ‘De ASB zou die boerderij met land voor een veel lager bedrag aan iemand uit Blaricum moeten gunnen – zodat het boerenbedrijf met de aspergecultuur blijft bestaan.’ En: ‘Ze zouden er ook een sociale functie aan kunnen geven, inclusief wonen.’ En: ‘Waarom moet het 5 ton kosten, terwijl de boerderij met bijbehoren bijna om niet is verkregen en ook als zodanig in de boeken schijnt te staan?’

Ook de politiek bemoeide zich ermee. Met als resultaat dat de burgemeester – uit hoofde van die functie ook bestuurslid van de ASB – eerder dit jaar de opdracht kreeg na navraag bij het ASB-bestuur de raad te informeren over de plannen, bedoelingen en drijfveren van de ASB.

Volgens de agenda van de gemeenteraad geeft de raad a.s. dinsdag 4 juni het college de bestuursopdracht (BO) tot het actualiseren van de Agrarische Nota 2011, met een breed draagvlak onder alle stakeholders. Er zijn echter een paar openstaande vragen c.q. onduidelijkheden:

wat zijn de bevindingen van de burgemeester bij het ASB-bestuur?
bij het herschrijven van genoemde Nota (wordt uitbesteed) moeten stakeholders (waaronder inwoners) intensief worden betrokken volgens een motie van de gemeenteraad. Hoe zit dat?
hoe is op dit moment de ASB georganiseerd: wie zijn bestuursleden, wie zijn (nog) aangeslotenen? (Is de ASB-website up to date en functioneert de organisatie zoals bedoeld en conform de statuten?)

Het is gewenst dat het gemeentebestuur goed beseft wat het belang is van de aspergeboerderij en de gehele ASB voor Blaricum. We hebben het hier over cultureel erfgoed dat en identiteit die niet voor weinig en niet voor veel geld op de vrije markt mogen worden gedumpt. De bedoeling en visie uit het oprichtingsjaar 1989 dienen te worden gerespecteerd. Wij Blaricummers zijn schatplichtig aan natuur en cultuur, waardoor wij in deze elkaars rentmeesters zijn.

///

Deze tekst is gebaseerd op de vele gesprekken met en attenderingen van inwoners over de aspergeboerderij, de ASB en het locale erfgoed. (Oog op Blaricum is een fotoblog – en nu even niet.)

Morgen ook, dan met regen

vlag wind - 1

Ludenpenning voor Werkpaard-vrijwilligers

Vrijdag jl. vond de uitreiking plaats van de Emil Ludenpenning in het oude Stadhuis van Naarden. Dat is de afsluiting van de jaarlijkse Week-van-de-erfgooier. Dit jaar ging de penning naar de 250 vrijwilligers van de Blaricumse Dag van het Werkpaard. Het waarom leest u op de oorkonde*, die samen met de penning is uitgereikt aan het Werkpaard-bestuur.

*Van de afdeling Taal-Oog:
– boerenambacht is één woord;
– het is ‘… hun hiervoor toe te kennen …’

Zou wel weer leuk zijn …

ster - 1

ster2011

In de agenda

Schermafbeelding 2022-11-08 om 8.57.04 AM

Maarten Doorman c Joshua Rood (uitgeverijgebruik)

Nou zeg, is de heg weg …

hegweg - 1

Schermafbeelding 2021-06-04 om 11.37.04

Gesmede fleurigheid

korenbloem-vdbergh2 - 1

Oog & ego

Vandaag allebei 36.
mebank-r1 - 1

Uit de kast-dag

Nederland Op ‘Coming-Outdag’ (Coming Out Day) wordt aandacht besteed aan het moment dat een lesbienne, homo, biseksueel of transgender (LHBT) openlijk voor zijn of haar seksuele geaardheid of genderidentiteit uitkomt: het uit de kast komen oftewel de coming-out. Op de BEL-gemeentehuizen is daarom dit weekend de regenboogvlag gehezen.