Dorpskerk, 19:00 uur: een kerstviering met koorzang, een kerstboodschap van burgemeester Barbara de Reijke, een overweging van Rotary-voorzitter Nicole Elferink, een kerstverhaal voorgelezen door Johnny de Mol, circa 150 volwassenen en ongeveer 40 kinderen. Na afloop was er warme choco met slag, zoetigheden en Glühwein.
Rotary Blaricum-Centaurea organiseerde deze viering voor de vierde keer.
Door het vertrek van drie raadsleden is de fractie van Hart voor Blaricum gehalveerd. De drie hebben een politieke partij opgericht: Het Geluid van Blaricum. Wordt vervolgd, met bijvoorbeeld: – hoe gaat het progranma van Het Geluid eruit zien; wie zullen waar terecht komen op de kandidatenlijsten van beide partijen en hoe zit het eigenlijk met de besturen van beide partijen?
Voor degenen die de bloedstollende dan wel barrières doorbrekende lokale politiek van dichtbij willen meemaken: vanavond om 20 uur is er een reguliere raadsvergadering in het BEL-kantoor in Eemnes. Daar zal Het Geluid voluit aan deelnemen. Op de agenda staat ondermeer de Verkeersvisie – u weet wel: het document waarbij een ingebrachte Zienswijze door de gemeente in eerste instantie eigenhandig (en dus onwettig en volgens de indieners misleidend en met kwade opzet) is aangepast. Naar Haagse maatstaven zou dat voor de verantwoordelijke wethouder VVD’er Cornelis een motie van wantrouwen moeten opleveren …
U kunt ook naar het Kerstviering in de Dorpskerk gaan (19:00 uur), en/of een Kerstconcert in de Blaercom (20:15 uur). Dat zal met de zuivere en devote geluiden misschien beter voor uw hart zijn.
Vanmiddag onthuld bij Dorpsstraat 3. De geschiedenis vindt u HIER.
Mogen en kunnen meedenken met het openbaar bestuur is een essentieel onderdeel van de democratie. Het draagvlak en de kwaliteit van de besluiten gaan (als het. goed is) er op vooruit. Als echter in een korte periode blijkt dat er voor participatie verschillende non-productieve wegen worden bewandeld, dan zijn vragen op hun plaats.
Burgemeester de Jongweg.
De ene aanwonende hoort niets, de andere krijgt op een maandagavond een briefje van een bestratingsbedrijf in de bus: morgenochtend beginnen we met het opnieuw bestraten van het wegdek. Oh … En als het werk tot ongeveer eenderde is gevorderd, wordt er vanwege én de gebruikte stenen (roze klinkers) én zorgen over de afwatering (de weg ligt een meter hoger dan de andere weg waar die op uit komt) aan de bel getrokken, en mede via een raadslid wordt de boel stil gelegd. De oorspronkelijke steentjes (Waaltjes) moeten terugkomen, de bolling van het wegdek ook, anders stroomt het regenwater de aanliggende dammen op.
Vraag: wie heeft tot dat herbestraten besloten, waarom, en waarom zijn de aanwonenden niet tijdig geïnformeerd – zodat ze nog wat konden inbrengen? (Participatie!) En waar zijn die oorspronkelijke Waaltjes gebleven, onderdeel van het lokale erfgoed?
Zienwijze Verkeersvisie.
Aan- en omwonenden dienen een zienswijze in op de Verkeersvisie. Zo’n 40 personen laten met naam en toenaam en ondertekening weten zorgen te hebben over de effecten van die Verkeersvisie op het verkeer op de Huizerweg en omliggende straten. Ergens in het gemeentelijke apparaat wordt die zienswijze teruggebracht tot ‘ingediend door één persoon’ en de tekst wordt taalkundig (van wij naar ik) veranderd en inhoudelijk teruggesnoeid. Terwijl in eerste instantie de gemeente heeft laten weten de zienswijze te hebben ontvangen … En nadat de indieners over de veranderingen bij het college van B&W hebben gereclameerd, wordt de gemeenteraad hierover niet gïnformeerd. In tweede instantie gebeurt dat wel, maar het college lijkt nog steeds niet in de gaten te hebben dat het niet om een zienswijze gaat van (slechts) één persoon, maar van 40.
Vraag: wie heeft besloten om die zienswijze zo ingrijpend en wezenlijk te veranderen en waarom? Waarom is ook in deze de participatie beschadigd? Waarom bestaat er nog steeds bij de indieners het gevoel ‘worden we gefuckt?’
Vanavond is er Commissievergadering (20:00 uur, gemeentehuis). Naar verluidt zal er over bovenstaande kwesties en vragen worden ingesproken. En over vier maanden zijn de raadsverkiezingen.
• -> Oog is een fotoblog. En soms even niet.
De Protestantse Gemeente Blaricum heeft plannen ontwikkeld om de Dorpskerk aan het Oranjeweitje te verduurzamen. Er wordt gesproken over ‘ingrijpend verbouwen van een cultuurhistorisch kerkgebouw’, ofschoon ook wordt gesteld dat ‘er in de kerk vrijwel niets verandert en het gaat om niet zichtbare aanpassingen’. De Kerkrentmeesters hebben de plannen opgesteld, de Kerkenraad heeft die in meerderheid goedgekeurd.
Het zou gaan om vervanging van de verwarmingsinstallatie (vloerverwarming in plaats van de klassieke platen aan de zijmuren), isolatie, verwijdering van brandbare materialen en voorwerpen en mogelijk het realiseren van een middenpad. In detail kan er nog geen informatie worden gegeven (o.a. over planning, uitvoerders, overlast en planning), want de bijeenkomst vanavond was een besloten informatieavond voor de kerkgemeente. Die heeft tot 15 december a.s. de tijd om nog suggesties en gedachten aan te brengen, daarna zal het definitieve plan op tafel liggen en openbaar zijn.
Nog wel mocht deze gedachte worden ontvangen: ‘Door onze Dorpskerk te verduurzamen kan deze blijven voortbestaan: op deze wijze kan zij haar christelijke en maatschappelijke missie blijven uitdragen.’
Volgens de organisatie was het vanaf de start om 12 uur lekker druk en heel fijn geweest.
… met deze kerstboom van ruim 12 centimeter hoog. Gemaakt van heel kindvriendelijk en duurzaam kaarsvet, dus op een gegeven moment is ‘ie weg (op, zoals die HvB-boom uit 2007) en heeft u geen last van uitgevallen naalden en een stinkende rotkluit. Nu verkrijgbaar bij Bij Jelle aan de Dorpsstraat (what’s in a name) en er komt mogelijk een motie om het College van B&W op te dragen volgend jaar op elk adres in de gemeente (dus in álle wijken) zo’n kerstboompje te bezorgen. Door de collegeleden hoogstpersoonlijk. Vol verwachting … enzovoort.
Kennelijk is, met een sneu aandoende eenzijdigheid, de campagne voor de raadsverkiezingen van 18 maart 2026 in de Bijvanck van start gegaan. Energiebron is de (?) gemeentelijke kerstboom die naar de smaak van een aantal wijkbewoners wat aan de kleine kant is. Een regiokrant is erbij gekomen, foto gemaakt en wat ronkende tekst gepubliceerd. ‘Bijvanck achtergesteld gebied!, Bijvanck ondergeschoven kindje.’ En vanuit het college van B&W is gemeld dat er een boom van 5 meter (hoogte) is gevonden.
Tjee. En dat over een wijk die net zo’n 50 jaartjes bestaat en waar voor zo’n 35 mln euro wordt gespendeerd aan ‘de verbetering’. Tjee … reken maar dat zij (…) in het Dorp daar stinkend jaloers op zijn. Want dat Dorp zit met nogal wat straten en wegen die een paar eeuwen oud zijn en waar nul euro aan wordt besteed voor ‘verbetering’. Wegen die hardstikke onveilig zijn en waarvan het al dan niet noodzakelijke gebruik afbreuk doet aan de leefbaarheid – nul euro. Of de boel wordt voorzien van die roze vinex-keien.
De wegen in het Dorp – waarover in de Strategische Visie 2030 al het nodige werd gezegd – en waarmee niets is gedaan. Uit welk jaar die Visie is? Uit 2010. Dus vijftien jaar geleden … en dan niets! Wie of wat is achtergebleven …?
En een gemeentelijke kerstboom? Niet in het Dorp, niet in de wijk Crailo (o ja, die hebben we ook nog …) en ook niet in die o zo goed doordachte nieuwe wijk de Meent, zonder centrum en zonder zelfs maar iets van een centrale plaats …
Dit terzijde. Het zijn feiten, maar roepen zuur op. Komen we niet verder mee. Dus ook maar niet op reageren.
Het ware beter geweest als de politieke opportunisten kennis hadden genomen van de scriptie van een zekere dorpsgenoot, die daarmee in 2003 zijn master haalde in de Cultuursociologie aan de Universiteit van Amsterdam.
Die scriptie heet Blaricumse betrokkenheid en geeft een antwoord op de vraag ‘In welke mate zijn Blaricummers op elkaar betrokken?’ Waarbij de sturende gedachte was: ‘Hoe meer betrokkenheid, hoe meer ‘samenleving’ er is, en omgekeerd.’
De conclusie van dit werkstuk (beoordeeld met een 7) luidde: ‘De Blaricumse betrokkenheid is niet erg groot en neemt af. Dit geldt voor zowel de afzonderlijke wijken als voor de gemeente als geheel.’ Ofwel: uitgestoken handen vanuit het Dorp naar de Bijvanck waren er niet zo veel, maar die vanuit de Bijvanck richting het Dorp evenmin! En ook dat lijkt na dik twee decennia niet te zijn veranderd/verbeterd.
En even verder: ‘De vraag of Blaricum-Dorp en de Bijvanck vanuit sociologisch perspectief tesamen als één coherente samenleving kunnen worden beschouwd, krijgt dan ook een ontkennend antwoord.’ En ook: ‘Er is geen sprake van uitsluiting, wel van non-integratie.’ En ten slotte (2003!): ‘… de individualisering schrijdt voort, in het Dorp neigende naar egoïsme.’
Blaricum was al in 2003 ‘een geformaliseerd samenstel van sociale enclaves en mono-culturen.’ Velen zullen het ermee eens zijn dat dit in de voorbije 22 jaar niet minder is geworden, maar meer. Scherper. Ook door externe ontwikkelingen, maar ook door intrinsieke lokale krachten en fenomenen.
Hoe dan en wat betekent dit voor nu – en later?
Het Dorp is nu eenmaal anders dan de Bijvanck, de Bijvanck weer anders dan de Meent en die wijk weer anders dan het Dorp. Het is wat het is. Net zoals u bent die u bent, maar anders dan uw linkerburen en weer anders dan uw rechterburen – en die buren verschillen ook weer van elkaar. En toch woont men best aardig en vredig en in meer of mindere mate op elkaar betrokken in dezelfde straat. Verschillen zijn inherent aan het bestaan. En de grootste rijkdom is misschien wel bescheidenheid.
Er valt derhalve niets te eisen, niets te forceren. Niets te huilen noch te mekkeren. Wel te begrijpen, in te zien, te accepteren, te respecteren. Niet weglopen alstublieft voor de conclusie dat de een nu eenmaal anders is dan de ander: buren, wijken, gemeenten, landen, rassen, gender.
En er sowieso geen politiek beladen issue van maken. Anders zijn betekent no way minder zijn. Anders zijn is niet ‘achtergesteld’, niet ‘ondergeschoven’. Anders zijn behoeft ook geen verdere invulling, geen vergelijking, geen ranking, geen competitie.
Wees blij met wie je bent en wat je krijgt, en denk nog ’s na of je wat zou kunnen geven. Ook als je in de Bijvanck woont en je het beeld van zo’n rijkestinkerd uit het Dorp op je netvliezen hebt. Ook achter je hoge haag en stalen hek en je je afvraagt hoe ‘het andere leven’ zou zijn. Beweeg, ga op zoek. Trots zijn op je zelf is oneindig veel beter dan een nergens op slaande slachtofferrol. Anders zijn is zijn.
Ter afsluiting en te gebruiken als wat ‘sociaal huiswerk’ de twee laatste vragen die in het veldonderzoek van de scriptie aan 18 geïnterviewde dorpsgenoten zijn gesteld:
///
Dit is een Oog-column.
Met voordrachten door Johnny de Mol en burgemeester Barbara de Reijke.
Blaricum kreeg vandaag de CdK (Commissaris der Koning) Arthur van Dijk op werkbezoek. Dat bestond uit ondermeer een gesprek met een aantal geselecteerde burgers over diverse lokale onderwerpen (waaronder het behoud van het agrarische karakter) en een bijzondere openbare raadsvergadering. Daarbij waren 10 van de 15 raadsleden aanwezig plus één geïnteresseerde burger. Er was een agenda opgesteld, maar die bleef ongebruikt. De tijd (een uurtje) werd gevuld met ‘een hoorcollege van de CdK’ over wat de Provincie en de CdK zoal doen, over Terneuzen en hoe de lokale politiek met ‘landelijke’ kwesties om kan/moet gaan, de Noord-Hollandse weerbaarheidsnorm (waartoe ook behoren de omgangsnormen in het politieke bedrijf), de verhouding tussen de gemeente en andere bestuurslagen zoals de regio, MRA en de Provincie en de daarbij altijd wel bestaande wrijvingen.
Leerzaam was dat de CdK stelde: ‘Lokale identiteit is de ondergrens, samenwerking komt daarna en daarnaast.’ En deze: ‘Politiek is niet altijd netjes.’ Op naar de raadsverkiezingen van 26 maart. Als dank voor en herinnering aan zijn bezoek kreeg de CdK een product van eigen bodem: een onvervalste Blaricumse Kerstbal 2025 van Bij Jelle.
De Burgemeester De Jongweg is (eh … was) nog een van de weinige authentieke wegen (straatje) in het Dorp – zeker ook vanwege de ouderdom van de steentjes in het wegdek, de wijze waarop die gelegd waren (parallel) en het beetje bolle, schuin aflopende naar de goten toe. De laatste foto (met tekst) is van Google, april 2024: daarop is bepaald niet te zien dat de weg toe is aan renovatie.
Iemand … echter had besloten dat dat wel het geval was. En die renovatie hield in het wegdek vervangen door iets dat men vooral tegenkomt in strakke nieuwbouwwijken: haaks gelegde scherp gekante roze stenen, en geen bolling meer in het oppervlak. Lekker glad, je kan er bijna op skeeleren of rolschaatsen. Met een Range geluidsarm eroverheen zoeven is een genot. Oog fotografeerde afgelopen vrijdag al deze zoveelste teloorgang van het lokale karakter.
De werkzaamheden zijn nu stilgelegd. De oude steentjes moeten (en zullen) terugkomen. Maar dan wel graag ook op de oorspronkelijke manier geklinkerd, mét bol wegoppervlak. En graag ook een verklaring waarom dit nou allemaal nodig was en graag ook bericht van het College dat de onnodige kosten betaald zullen worden door de verantwoordelijke wethouder.
Op 24 december zijn kinderen van de basisschoolleeftijd, hun vaders en moeders, opa’s en oma’s, ooms en tantes, tussen 16.00 uur en 17.45 uur hartelijk welkom. De Dorpskerk organiseert een gezellig ouderwets Kinderkerstfeest.
We ontmoeten elkaar vóór de toren van de Dorpskerk. Bij schapen, herders, chocolademelk, vuur en muziek, komen we aan het eind van de middag buiten bij elkaar, daarna in de kerk, voor een samenzijn met kinderen en ouders en wie het maar wil. Verkleed je als herder of engel en ga met een schaap of een echte ezel op de foto! Om 17.00 uur is iedereen welkom in de kerk voor een korte viering van het Kerstfeest onder leiding van ds. Zeilstra. Het verhaal van de geboorte van Jezus wordt verteld en bekende kerstliederen gezongen. Ook is er voor iedereen een kleine verrassing.
///
Oog op Blaricum 