Tijdens een benefietavond in de Aspergetent is er voor Beat Batten! bijna € 64.000,- opgehaald. De Blaricumse organisaties Blaricumse Bevrijdingsdagen en Het Theater deelden in de goedgeefsheid en ontvingen ieder € 10.000,-. De avond was een initiatief van o.a. Voorma en Walch, AH Blaricum en Experience Travel.
Nog de gehele dag – vanavond band en dj op podium bij Bruis.
Los van de vraag of de Blaricumse politiek je (of u?) nodig heeft, of dat het toch echt Blaricum (de inwoners) is die dat heeft, is de bijeenkomst zoals hieronder aangegeven wellicht nuttig. Niet alleen om eindelijk ’s raadsleden in levende lijven te zien en ‘het mooie verhaal’ aan te horen dat zal worden gepresenteerd, maar ook om te kijken of er antwoorden beschikbaar zijn op de zgn. Noodzakelijke vragen. Vragen die je regelmatig of overal hoort, maar die de raad niet halen, waar geen antwoorden op komen, die langere tijd of nog langer ‘blijven liggen’. Vragen die ‘eng’ zijn, misschien wel te moeilijk. Voor een deel over zaken die er echt toe doen, maar waarvoor de afstand met de ‘politiek’ (uw volksvertegenwoordigers, uw raadsleden) kennelijk te groot is …
Noodzakelijke vragen
Antwoorden op gestelde vragen zijn welkom, kwesties die niet zijn genoemd maar wel moeten bevraagd eveneens.
Onder den Dael: een gezellig buurtgedoe met ‘pingpong’tafels en (0,0)sapjes voor de ouders. Even niet voor doorgaand verkeer.
Wereldwijd – alhier georganiseerd door Centaurea Rotaryclub Blaricum vanuit de Blaercom. Eerst regen, later droog, de opbrengst was een stevig aantal gevulde plastic … vuilniszakken. Burgemeester De Reijke reikte aan ‘de drie besten’ prijzen uit.
De Bergweg wordt – zoals bekend – voorzien van nieuwe riool en nieuw wegdek. Dus de boel moet open. Aanwonende Nico de Graaf (wordt deze week 89) heeft zijn groente- en bloementuin (zijn hobby en lust en z’n leven) aan de andere kant. Onbereikbaar. Dat kon natuurlijk niet, dat zou Nico ‘niet overleven’. De firma Knipscheer blijkt niet alleen de weg netjes te kunnen renoveren, maar ook te kunnen meedenken. Er is voor Nico een tijdelijke ‘brug’ gemaakt, zodat hij ongehinderd z’n dagelijks werkzaamheden op zijn tuin kan doen. Kleine moeite, groots gebaar.
… baasjes wel, toch? Eng bij Houtwal/Dwarslaan. Houd ze dan gewoon aan de riem! Laat ze een medewandelaar niet agressief aanblaffen en houd je complimentje ‘Nou, u bent in ieder geval niet bang voor ze’ maar voor je. Gewoon, aan de riem, zoals gesteld en zoals gewenst voor het welzijn van andere dieren en passanten.
… met het lintjeknip door burgemeester Barbara de Reijke.
En direct daarna dat waar het om gaat.
Laren: 26 juni t/m 4 juli; Blaricum: 16 aug. t/m 20 aug.
… en verder. De verhuizing van de Blaricumsche Boekhandel is in volle gang en dito transportmiddelen. Planken raken leeg, kasten worden voller. De toekomst rolt in de zondagsstilte over de klinkers, het einde en het nieuwe gaan nog even hand in hand, ze zullen wuiven, een bemoedigende duim gaat omhoog, met een boerderijdeur zal een tijdperk worden afgesloten, het nieuwe hoofdstuk is al opgeslagen, een ode aan het woord, aan de zinnen – aan de zin van het leven …
… van allen.
Goed lezen – meedoen -goed doel!
Zwaluwenweg 28: vanmiddag zijn voor dit adres twee Stolpersteine onthuld.
Baruch Lopes de Leão Laguna werd geboren in Amsterdam op 16 februari 1864 uit het huwelijk van Salom Lopes de Leão Laguna en naaister Sara Marcus Kroese. Vanaf zijn tiende zit hij in het Portugees Israëlitisch jongens Weeshuis Aby Jetomim ( vader der wezen) aan de Jodenbreestraat 89 in Amsterdam dat hem vanwege zijn tekentalent naar het Quellinus stuurt, een befaamde Amsterdamse kunstnijverheidsschool. Hij kan dan decoratieschilder worden. Zijn ambities liggen daar echter niet en na een paar jaar stapt hij over naar de Rijksacademie van Beeldende Kunsten. Hij wordt kunstschilder. Op 17 maart 1898 trouwt Baruch in Amsterdam met Rose Asscher (Londen 31-5-1872), voorechtelijke dochter van Sophie Moses uit Den Haag en commissionair in diamanten Martinus Asscher uit Amsterdam. Uit het huwelijk van Rose en Baruch wordt in 1899 hun zoon Lodewijk geboren. Rond die tijd verhuist het gezinnetje naar het Gooi. In 1902 wordt in Laren hun tweede zoon geboren Martinus.
Zij kopen in 1931 voor 8000 gulden van de weduwe Blok-Dijkstra de door de aannemer/timmerman Wieger Kokje gebouwde villa “ Denny Hole” op Zwaluwenweg 26 (nu 28) in Blaricum waar ze de Larense architect H.C. Elzinga een atelier laten bijbouwen. In 1937 verongelukt hun zoon Martijn (motorongeluk). In 1943 worden ze gedwongen hun huis te verkopen aan het NSB gezin Hoekstra. Ze duiken onder en moeten meerdere keren een nieuw onderkomen vinden. Baruchs laatste adres was Pension de Hoeve, Hein Keverweg 1 in Laren. Daar was het hem te druk en hij vertrok weer. Net op tijd want op de laatste dag van die maand wordt daar een inval gedaan. Maar na negen dagen wordt ook hij verraden en aangehouden. Via Kamp Vught werd hij naar Auschwitz gedeporteerd en op 19 november 1943 vermoord. Rose Lopes de Leão Laguna -Asscher weet nog een korte tijd uit de handen van de nazi’s te blijven. Uiteindelijk werd ook zij op 18 januari 1944 opgepakt en overgebracht naar Amsterdam. Drie weken later, op 11 februari 1944 werd Rose ook in Auschwitz vermoord. Hun zoon Lodewijk (violist) overleefde de oorlog.
Baruch zijn harmonische kleurgebruik en evenwichtige posities trokken ieders aandacht. Zijn werk was enorm populair, maar Baruch had geen behoefte aan bekendheid. Hij exposeerde weinig, mede omdat zijn werk meestal direct werd verkocht. In 1916 kreeg hij voor een van zijn portretten een gouden medaille, uitgereikt door koningin Wilhelmina en in 1921 wederom, dit keer voor een portret van “een jonge violist”. Baruch heeft een groot oeuvre nagelaten. Veruit het meeste werk is in privé-bezit. Maar er hangt werk in het Joods Museum in Amsterdam en in het Singer te Laren.
Bron: Ron van den Berg:”1942: Blaricum, haar joodse inwoners en hoe het hen verging.”
Speelt vanmiddag/vanavond op het Oranjeweitje van 5 tot 6, half zeven tot half acht en kwart voor acht tot negen uur. Gratis.
… dat door vier lopers/dorpsgenoten vannacht is opgehaald in Wageningen en (gesteund door de Rollybus) door hen naar Blaricum is gebracht. Als waardering kregen zij een miniatuur-korenbloem op voet. Het ‘Nu een paar uur slapen’ is ze van harte gegund.
Oog op Blaricum 