Noch het openbaar bestuur (inclusief de raadsleden), noch AH met adviseurs, en de indieners van zienswijzen met aanhang al helemaal niet, zullen gisterenavond tevreden naar huis zijn gegaan.

Er gebeurde in de raadszaal in Eemnes vrijwel direct na de start om 20:00 uur wat men al ruim van te voren had kunnen zien aankomen: de nauwelijks bekendgemaakte en her en der zelfs zeer slordig aangekondigde bijeenkomst ontaardde snel in een Poolse Landdag, in een complete chaos, geen structuur, geen duidelijkheid over de status, geen overeenstemming over wie waarover met wie zou moeten praten en wie de toehoorder zou moeten zijn. Geleid door een ‘gespreksleider van buiten’, waarbij maar met moeite koersvastheid en onpartijdigheid was vast te stellen, ging het vooral het tweede half uur snel richting een dorp onwaardig drama der democratie.

In de pauze (gestart om 21:10 uur) leek de boel te ontploffen: meerdere indieners van een zienswijze wilden opstappen. Een van de aanwezigen sprak van een ‘bijzonder onplezierige bijeenkomst’, een andere stelde de rethorische vraag ‘zijn we hier bezig met een poppenkast?’ Overal verhitte discussies, leden van het openbaar bestuur die zich afzonderden, hardop de vragen ‘hoe kon dit gebeuren, waar zijn we mee bezig?!’

Na intensief overleg werd om 21:45 uur morrend besloten door te gaan.

Acht van de 15 zienswijzen werden vervolgens toegelicht, sommige werden voorzien van een of meerdere vragen en suggesties, dan wel indringende oproepen naar de raadsleden. Het was het ‘meest positieve’ deel van de avond.

Overigens: ofschoon het inmiddels duidelijk was dat de bijeenkomst een gesprek diende te zijn tussen indieners van zienswijzen en de raadsleden (conform het raadsbesluit uit januari 2022!), bleven vragen van laatstgenoemden uit …

Vervolgens beantwoordden adviseurs en opstellers van rapporten een aantal van de gestelde vragen, maar daarbij ontstond al gauw het gevoel dat het meer ging om ‘gelijk krijgen en dichtmetselen’, dan om oprechte belangstelling en open staan voor altenatieven c.q. zienswijzen. Diverse aanwezigen verlieten (met misbaar) de zaal.

Ondernemer Marieke Ton benadrukte aan het einde van de bijeenkomst (rond 23:00 uur) nogmaals dat het AH toch vooral te doen is om de functies (…) die het heeft te behouden (hetgeen meer zou zijn dan alleen ‘dozen schuiven’) en dat alleen de nieuwe winkel qua service en beleving naar de klanten toe de toekomst aan zal kunnen. Hetgeen ook moet gaan gelden voor de logistiek: kleinere auto’s, minder bewegingen, geen magazijngedoe meer op straat. Ondernemer Ton werd overigens meerdere keren aangeduid als ‘goed’, er werd gesteld dat een ondernemer inderdaad moet kunnen ondernemen (en dus mag vragen), maar ook dat voor elke onderneming – dus ook voor AH Blaricum – geldt dat er grenzen zijn. Ook daarom krijgt de beoogde groei van 40% de handen van de zienswijze-indieners (en naar verluidt 600 ondertekenaars van een petitie ‘tegen’) niet op elkaar.

Het nieuwe Buurtschap het Oude Dorp meldde dat alle centrumwinkeliers (die het op een na unaniem oneens zijn met de stelling dat zij en het centrum AH nodig hebben – ze zijn juist van het tegenovergestelde overtuigd) zich bij het Buurtschap hebben aangesloten; tevens werd door een bestuurslid gemeld dat er in opdracht van het Buurtschap onderzoeken zullen worden uitgevoerd naar o.a. verkeer en veiligheid en ruimtelijke ordening. Gevraagd werd aan de raad om in ieder geval te wachten met een besluit totdat de uitkomsten van die onderzoeken bekend zijn. Uit onderzoek uit 2011 zou blijken dat een supermarkt in een dorp echt nodig is (aanzuigende werking); in 2021 zou nog 52% van de supermarkt-klanten dit vinden (landelijke cijfers). Veel winkeliers in het centrum van het Dorp stellen echter dat zij jun eigen klanten hebben, die vervolgens soms ook nog even naar AH gaan.

Onbeantwoord ook bleef de vraag waarom, als de functies, de omzet, het assortiment en het aantal klanten hetzelfde zullen blijven, er vijf miljoen euro moet worden geïnvesteerd in een supermarkt die landelijk toch al de hoogste omzet per vierkante meters heeft. Met als bijkomende vraag waaruit c.q. waarmee die vijf miljoen zal worden terugverdiend. Ruime instemming was er voor de uitspraak ‘deze AH is prima, een grotere niet’.

Diverse sprekers wezen erop dat het niet mogen uitbreiden beslist niet zal leiden tot het gaan van klanten naar elders. En dat dit ook niet zal leiden tot een opheffen van de supermarkt zelf. Ook de informatie dat een aanpassing door AH Zaandam zou zijn opgelegd en dat indien deze niet wordt uitgevoerd Zaandam er de stekker uit zal trekken, werd bij herhaling (en kennelijk ook vanuit Zaandam) weerlegd.  

Indringend werd gesproken over de niet-legale situatie van het laden en lossen op het Achterom (naast De Hoop) en ook over het eventueel verplaatsen van de uitrit van de parkeerplaats dichter naar het kruispunt Heerschopweg/Meentweg (laatstgenoemde weg is beoogde fietsroute …). Diverse andere aspecten van het verkeer c.q. verkeersgedrag in het centrum bleken eveneens grote zorgpunten te zijn, de gegeven antwoorden waren mager zo niet beschamend en werden deels weggehoond. Vraag is ook waarom eerst een onderneming die bijdraagt aan het niet autoluw zijn van het centrum zou mogen uitbreiden (waardoor het autoluwe volgens de indieners van zienswijzen nog meer op afstand komt) en men pas daarna conform de Strategische Visie ‘iets’ wil gaan doen aan de vergroting van het autoluwe … Waar is de logica?

CDA-raadslid Ellewies Claushuis dankte iedereen voor komst en inbreng en probeerde de aanwezigen duidelijk te maken dat de raad echt niet al heeft besloten, zijn werk echt goed zal doen en er voor elke Blaricummer is.

De stemming achteraf bij de indieners van zienswijzen was evenwel negatief: het vertrouwen in de raad om werkelijk de belangen van Blaricum-Dorp te behartigen lijkt gering. 

///

(Dit is een fotoblog – en soms even niet.)